nog meer afgezien...

Gisteren, na het fameuze slaaponderzoek, was het dus tijd voor .de Sterke Peer Triatlon in Weestwuzel (zoals Mad Max Herremans zijn dorp pleegt te noemen). In de voormiddag ben ik eerst nog een paar nieuwe voetbalschoenen gaan bestellen (dat moest ook dringend gebeuren), en vervolgens nog een paar boodschappen gedaan. Rond 13u waren J&J hier gearriveerd en een dik kwartier (eerder een half uur) later zijn we vertrokken. De dames (met toch een enorme ervaring in het triatlonmilieu) waren al licht aan 't stressen (en terecht, zou snel blijken). Enfin, op parking P2 de Cernum collega's én broeder Tim (of te Manolito, of Timmeke van de voetbal) ook rap wat instrukties gegeven (de parking was op dat moment immers al volzet).
Cernum deed met 4 ploegen mee aan de "trio triatlon". Enfin, rond 15u is Jessica beginnen zwemmen en ze kwam een 20-tal minuten later als 55ste uit 't water. Chapeau! Dan was 't de beurt aan broeder Tim voor z'n 20km op de fiets. Ondertussen vloog Sven Nijs daar ook al over 't parcours (er deden immers een hele resem BV's mee). Soit, na Timmeke was 't aan Rafke om 5km te lopen. 'k Wist op voorhand al dat ik de "traagste" schakel zou zijn, maar... deelnemen is belangrijker dan winnen, niet waar? Let me tell you, 't was warm gisteren! Maar toen ik Mr Ozark Henry zag passeren (aan een fameuze snelheid trouwens), dacht ik... "Wtf, als dieje rocker da kan, dan kannekik da oek!". Uiteraard ben ik in m'n 3e lengte voorbijgestoken door de andere 3 Cernum lopers (een paar stevige "atleten" trouwens), maar 'k heb het geheel afgewerkt in een 26-tal minuten (de exacte tijd weet ik ni meer, want 'k heb m'n Polar té laat afgedrukt). Maw een klein berekeningske verteld ons dat m'n gemiddelde snelheid rond de 11.5km/u lag (en da's toch wel snel voor mezelf). Eén van de coolste momenten waren 3 Ratten die me op 200m van de finish met een Ratteuh-groet aanmoedigden! NICE ONE!!! Uiteraard waren alle andere aanmoedigingen ook héél tof, maar van deze 3 mannen kende ik er eigenlijk maar 1... en 'k vond de samenhorigheid van échte Ratten wel ff vermeldenswaard ;-)
Allé, daarna een terraske gaan doen aan de kerk van Weestwuzel. En een tafeltje verder zaten Sven en mevrouw Nijs, samen met dé Coach en z'n vrouw. Toen de serveuse ons 2e rondje kwam brengen, zei ze "dit rondje is van Sven".
All right, dé Sven heeft mij gewoon een pint getrakteerd!!! Als dà ni graaf is (zelf was hij trouwens bruiswater aan 't drinken... chapeau!)
Vannacht wakker geworden met pijnscheuten aan de kuiten ('k had daar eerder in de week ook al last van ondervonden tijdens de voetbaltraining). 'k Heb nen Iboprufen gepakt, een lange winterpyamabroek aangetrokken (om ze warm te houden) en terug proberen in te slapen. Daarstraks zonder pijn opgestaan ;-)

stukske cake...

Bon, gisteren dus met toch wel een "klein" eike in m'n broek, richting UZA gereden (nadat ik eerst ongeveer 20 minuten heb moeten aanschuiven bij den beenhouwer voor een smoske préparé en ne Cola Light). Enfin, 't inschrijven verliep vlotjes en 'k mocht ineens door naar 't "slaapcentrum". Daar aangekomen werd ik onmiddellijk naar m'n kamer gebracht en kreeg ik de "uitleg van de kamer" (hoe 't bed werkte, waarvoor alle knopkes op de afstandbediening dienen, badkamer, ...). Vervolgens heb ik m'n smoske préparé opgegeten en een half uurke daarna is er iemand me komen "voorbereiden". Jawadde... twee draadjes achteraan op het hoofd, één in 't midden van m'n voorhoofd, twee onder de kin (vandaar dat je als man geschoren moet zijn), één onder het rechteroog, één iets boven het linkeroog, twee ter hoogte van m'n sleutelbeentjes, twee op m'n kuiten en tenslotten een klein microke op m'n adamsappel. Op m'n linker middenvinger werd ook nog iets bevestigd. Vervolgens werd er een "kaske" op m'n borst gebonden en daarin werden al die draadjes gestoken. Dan nog twee riemen (één ter hoogte van de borst, en één ter hoogte van de buik) en Rafke was klaar voor de onderzoeken.
Eerst was er de "longfunctie". 'k Werd gewogen en gemeten en daarna mocht ik beginnen blazen. Korte pufjes, diep inademen, diep uitademen ("blazen, blazen, blazen... pompen"), etc... Vervolgens werd er bloed getrokken.
Verpleegster/assistente/dokter ('k kon het naamkaartje niet goed lezen): "Hebt u ooit al eens bloed laten trekken uit uw pols, mijnheer?"
Ikke: (volledig versteld) "Uit mijn... pols???"
Zij: "Ja, we doen dat om bloed uit de slagader te kunnen halen."
Ikke: (bleek aan 't worden) "Sss lag a der ???"
Enfin, 't bleek een normale procedure te zijn, maar 't zou wel iets pijnlijker zijn dan de gewone manier. Een kwartierke later was 't gepiept (ze wachtte liever wat langer om ineens juist te steken, zodat de patiënt achteraf minder last zou hebben... very good busy, want 'k merk er al niks meer van... chapeau!).
Dan was 't ff (klein uurke schat ik) wachten op de bespreking met een dokter (blijkbaar was er een andere dokter ziek op die afdeling, dus werd de deze een beetje overbelast). En alles bleek normaal te zijn. Hoewel, m'n bmi is nog altijd té hoog evenals m'n vetpercentage (maar da's ondertussen al wel gezakt... allé, dan ben ik toch een beetje goe bezig).
Daarna mocht ik terug naar m'n kamer. 'k Heb daar een poging ondernomen om m'n P-magazine achterstand wat op te halen én wat tv gekeken. Ook kreeg ik bezoek van broer Bart (en Sophie en de erfgenaamkes). 't Nichtje was zwaar onder den indruk. Maar na een kwartierke had ze eindelijk door dat het toch allemaal ni zo erg was als het eruit zag. Enfin, nadat ze vertrokken waren, heb ik nog m'n avondeten (6 boterhammekes) verorberd en wat tv gekeken.
Vlak voor 't inslapen, hebben ze me komen "aansluiten" en 10 minuten later nog nen "draad" komen vervangen, want die gaf een slecht contact. En dan ben ik dus gaan maffen.
Ben een paar keer wakker geworden van de pijn (had één of andere constructie in m'n neus geduwd gekregen met draadjes om m'n oren en daar kreeg ik dus pijn... als ik iets té lang op dezelfde zij lag). Rond een uur of 6 heeft de nachtzuster me wakker gemaakt en ontdaan van alle draadjes. Vervolgens een zaaaaalig douchke gepakt, me rustig aangekleed en vervolgens ontbeten en de keet verlaten.

poepers...

...'k zit er een beetje mee :-(
Zo dadelijk wordt ik opgenomen in de slaapafdeling van 't UZA alwaar ze me gaan volplakken met allerhande draadjes. 'k Moet daar een namiddag én nacht blijven. Bedoeling is om te onderzoeken wat er tijdens m'n slaap zoal gebeurt. 'k Ben eens benieuwd wat dat gaat opleveren. Zouden ze kunnen zien waarover ik droom? Komen ze te weten wat m'n diepste verlangens zijn? Kunnen ze in m'n onderbewuste kijken? No way natuurlijk... 'k mag dan wel een Believer zijn, maar zo'n dingen kunnen ze ni ;-)
'k Hoop wel da'k kan slapen, met al dieje rommel rond en op m'n lichaam(ke)!

wadeenweer :-(

Rafke is vanochtend, keisportief als hij is, in de garage z'n fietske gaan halen, heeft nog rap z'n bandjes opgepompt, vervolgens nog snel de "badge" uit den auto gehaald (anders mocht ik vandaag ni binnen op 't werk) en dan een ritje van een goeie 20 minuten gemaakt. Regenjas? Ni nodig, 't was immers zomerweer vanochtend. Ondertussen ben ik ff buiten gaan kijken... hmmm... 't regent en 't is fris. Doeme toch!
Gelukkig zit hier een hele toffe pee naast mij die me een lift naar huis gaat geven... 'k zal m'n fietske morgen dan maar in de koffer zwieren ;-)

2 weken geleden

Zijn we in 't holst van de nacht aangekomen aan ons hotel in Dyuni (is 't een echte error of een reclamestunt?). 't Hoofdgebouw was al tamelijk indrukwekkend. De bagage werd door de "luggage boyz" uit de bus gehaald en netjes bij elkaar gezet. Ondertussen moesten wij binnen nog enkele papierkes invullen en uiteraard onze sleutel(s) in ontvangst nemen. Dan... surprise... wij moesten een eindje (bergop trouwens) stappen eer we aan ons "gebouw" kwamen. Het deel van het hotelcomplex waar wij verbleven bestond uit kleine gebouwkes met 4 tot 6 "appartementjes" (grote studios), wat op zich een zekere charme had. Enfin, gelukkig werd onze bagage afgezet door diezelfde "luggage boyz" van daarnet. Rond een uur of 4 lagen we in ons bed. Enkele uurtjes later ('k schat een 5tal) maakten we ons klaar voor 't ontbijt. WOW! 't Buffet was impressionant. Ruime keuze, vérse pistolets (elken dag trouwens, zoals later zou blijken), pain français (frans brood dus), etc... bovendien werden er verse pannekoekskes gebakken en spiegeleieren (niet "sunny side up" zoals wij die in België gewoon zijn, en dit om één of andere hygiënische reden) of omeletten op simpele aanvraag. Koffiegewijs kreeg je je eigen thermos mee naar de tafel... sweet!!! Enfin, na 't ontbijt naar de infovergadering met Johan (van Jetair/Tui) en vervolgens naar 't strand.
's Avonds zijn we trouwens terug naar 't strand geweest voor een "night swimming". Zalig! 't Water was warmer dan de buitenlucht (en die was al warm).

Afzien²

Onderzoek op NKO in 't UZA (wtf is NKO?)... eerst ff wat vragen beantwoorden, vervolgens met een soort van metalen spateltje in mijn mond (om m'n tong naar onderen te drukken) om m'n keel te bekijken, gevolgd door een inspectie van de neusgaten met één of ander flashy toestelleke. Tot zover, no problemo! Maar dan... 'k zie die assistent plots één soort van lang, dun, zwart toestelletje met een slangvormig uiteinde vastpakken... spontane koude rillingen over m'n rug... dan de gevreesde woorden "geen bang, 't doet geen pijn... 't is hooguit een beetje vervelend". Plots wordt dat "slangeske" in m'n rechterneusgat gebracht (op zeer zachte en trage wijze weliswaar), wat onmiddellijk resulteert in een extreem kriebelig gevoel (soort van hooikoortsaanval³) én een overreaktie van m'n traanklier met als gevolg extreme traanvorming uit m'n rechteroog. Tegelijkertijd voel ik een massa slijmen in m'n keelholte wat me tot slikken noopt (anders stikte ik... althans, dat was het gevoel dat ik had). Toen kwam 't ergste... 'k moest een inademing door de neus "faken"; immers m'n mond moest gesloten blijven én m'n beide neusgaten werden dichtgenepen. Pijnlijke en onaangename ervaring. Trust me!
Enfin, resultaat van dit alles... 'k ga een slaaponderzoek moeten laten uitvoeren, wat op 't eerste zicht zag alles er "goed" uit.

Park Den Brandt 19u... magere opkomst voor de eerste training. Al gauw blijkt dat de training niet om 19u (zoals trouwens officieel was aangekondigd) maar om 19:30u zou beginnen. Crap! Voor niks die boterhammekes snel, snel naar binnengewerkt.
Enfin, bon, soit... zoals te verwachten bestond het merendeel van de training uit (u raadt het) lopen! 't Ging niet goed, maar ook niet slecht. Rekening houdend met de 2 weken verlof (zonder sporten... I know, shame on me), viel het nog tamelijk mee. Vooral naar 't einde toe. M'n recuperatie zit beter dan gasten die 10 jaar jonger zijn (dat doet deugd). De snelheid daarentegen is hééééééééééééééél ver te zoeken, maar... alles op z'n tijd. We zijn geen 20 meer, ni waar? Enfin, er werden 941 kcal verbrand door m'n bodieke ;-)

Dyuni...

...was zaaaaaaaaaalig! Bijna 2 dagen terug en 'k ben al bekan bevrozen?! Enfin, het relaas van 't verlof volgt de komende uren en dagen. Nu ga 'k effe een onderzoekske laten doen in 't ziekenhuis :-(
En vanavond de eerste voetbaltraining... 'k ben eens benieuwd!

"We are going on a... summer holiday,

if you wanna go, you swim!" Etc... hehe, de MC Miker G & DJ Sven versie van Madonna's holiday. 'k Moet er telkens spontaan aan denken als ik op verlof vertrek. Yes, Yes, 't is zover... Rafke en de 2 J's vertrekken op congé payé! Een dikke anderhalve week Bulgarije (aan de Zwarte Zee). Gisteren m'n laatste "open issues" bij de klant afgewerkt, samen met de Krikkie. Hij gaat de keet rechthouden terwijl ik aan 't strand lig of aan 't zwembad of aan 't sporten ben of iets aan 't bezichtigen ben... enfin, you get the picture.
Na 't werk nog ff langs IDEWE voor een "beeldschermwerkers"onderzoek... alles was in orde, met uitzondering van m'n zicht... daar waren ze blijkbaar van onder den indruk?! Op alle drie de niveau's scoorde ik het maximum én 'k had nog overschot. Allé vooruit, da weten we ook weer. Ze hadden er precies moeite mee om te geloven dat ik al zo lang zoveel achter een pc scherm zit en nog zo'n goei zicht heb.
Soit, bij wijze van total relaxation de laatste avond, heb ik me in de zetel geploft met een Rochefortke, ne zak Lays Chili Wok én Kill Bill 2 op de video. Naaaajjjsss!
Enfin, 't zal hier waarschijnlijk een paar dagen héél stillekes zijn, dus... tot binnen een goei twee weken!

Paniek?!

Woensdagochtend bel ik de dokter op voor de resultaten van m'n bloedonderzoek. De man begint met te vermelden dat het een "feestdag" is en dat hij eigenlijk niet werk, en vervolgt met "ah ja, er is toch iets mis met uw weerstandsvermogen... hoe laat kan je vrijdag eens langskomen?".
D'OH?! 'k Viel bekan van m'n suske!!! Enfin, vermits ik vandaag toch een halve dag voorbereiding had voor m'n presentatie van deze namiddag, besloot ik om een afspraak vanochtend te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Vanochtend rond 8:30 verliet ik de woonst en wandelde ik richting "meneer doktoor". Blijkbaar was er niet echt een reden tot grote paniek (want wat gaat er als eerste door uw gedachten als een dokter u zegt dat er iets mis is met uw weerstandsvermogen en dus eigenlijk uw immuniteitssysteem??? yup, klierkoorts, hiv, aids, ...). Enfin, m'n weerstand is inderdaad aangetast door één van m'n eerdere "griepkes" en blijkbaar nooit echt volledig terug genezen. Dus nu heb ik een "preparaat" voorgeschreven gekregen ('t zal pas maandag bij de apotheek klaar zijn) én extra vitaminen om me er weer volledig bovenop te krijgen.
Jawadde!

alweer geveld...

En ja hoor, opnieuw een zware keelontsteking :-(
Meneer Doktoor vond het welletjes geweest en heeft meteen bloed getrokken. Eerst had hij nog vlug vastgesteld dat m'n bloeddruk veel te laag was en m'n hartslag té hoog. Maw mijn lichaam is tegen "iets" aan 't vechten, maar we moeten enkel nog vaststellen waartegen. Vanavond zou ik de uitslag van het bloedonderzoek moeten weten. Ondertussen heb ik antibiotica (een vijfdagen kuur deze keer) meegekregen alsook een neus- & keelspray. Afhankelijk van de resultaten van het bloedonderzoek, volgt eventueel nog een extra antibioticakuur :-(
'k Heb ineens maar een afspraak gemaakt in het UZA bij de dienst NKO (neus-, keel- en oorziektes). Immers, ik kamp al een paar jaren met een snurkprobleem dat blijkbaar erger en erger wordt. En, 'k heb zo'n donkerbruin vermoeden dat de keelontstekingen en angina's van de afgelopen maanden nauw samenhangen met dit snurkprobleem. De laatste dag van deze maand mag ik langskomen voor een eerste onderzoek. 'k Ben eens benieuwd.

Belastingen 2007.

Yes! Eindelijk hebben ze 't in België ook begrepen... de taxdiensten weten immers op voorhand hoeveel wij "in 't wit" verdiend hebben en hoeveel onze werkgever daarvan heeft afgedragen aan allerhande diensten. In Luxemburg hebben ze da al veeeeel langer begrepen. Maar soit, chapeau! Nu nog al die andere codes... man, man, man... ge ziet door 't bos de bomen ni meer.
Enfin, 't is ingevuld en doorgestuurd! 'k Ben er vanaf en volgend jaar trek ik een fraaie som terug. Dat mag ook al eens ;-)

1 juli 3 jaren geleden...

...ben ik in dienst getreden van Cernum. Tot op heden heb ik daar nog altijd geen spijt van gehad. En 'k ben dus van plan er nog zeker een paar jaarkes bij te doen. Waarom? 't Is moeilijk uit te leggen, maar 't zit eigenlijk allemaal in de slogan van onze firma "Believe. Succeed." Mensen met dezelfde "believers"mentaliteit tesamen brengen in één firma, chapeau! Ge moet het Koen en Geert nageven. Ze zijn daar met brio in geslaagd (en slagen er nog steeds in)! Bovendien streven ze ernaar om uit te blinken in wat we doen: CRM, BI ànd Netweaver consulting. En we blinken daar ook in uit. Dit alles wordt overgoten met een sausje van verregaande collegialiteit, sympathie, plezierige nevenaktiviteiten, een "open" mentaliteit, serieus als 't serieus móet zijn, maar ook tijd om een pintje te pakken met de werknemers. Allé, 't is een firma waarin ik mij althans thuis voel. En dát, beste recruiters die ons constant lastig vallen met "interesting opportunities", dát is de "bottom line"!

Dus copains, want dat zijn Koen en Geert (méér dan gewoonweg mijn "bazen"), bedankt voor de afgelopen 3 jaren! En als de verbouwingen achter de rug zijn (net nog een bangelijke zetel besteld, se), dan komen jullie maar eens een pintje (of een coupeke, of nen Duvel) pakken in mijn vernieuwde "pleasure dome"!

1 3 7 magische getallen?

morgen meer hierover!

SSSSSSS TTTIIIIEEEEEE....

RRRRR EEEESSSSSS!!!!

Stress dus... zoals reeds enkele dagen geleden aangekondigd, is dit een post over "stress". "Wa ies stress eigelek faitelek?" Ik beschouw stress als een ziekte. "Waarom?", vraagt u zich waarschijnlijk af... wel, hier volgt mijn relaas:

Ongeveer 2 jaren geleden, 't was 't einde van het voorjaar en 't begin van de zomer van 2005, werd ik voor 't eerst slachtoffer van deze ziekte. 'k Zat destijds in Parijs. Velen onder u denken bij Parijs onmiddellijk aan romantiek, den Eiffeltoren, een terrasje, Louis Vuitton sjakosjkes, de Moulin Rouge, etc... Parijs is een wereldstad met een ongelooflijk aanbod aan cultuur (het Louvre, de Nôtre Dame,...), sport (Roland Garros) én lekker eten. Dit alles klopt en 't zal er waarschijnlijk ook wel héél romantisch zijn, maar voor mij was die periode... hell on earth! De reden was een samenloop van omstandigheden. Vermits ik de enige in het BI team was die Frans sprak (graag wens ik te vermelden dat het Frans dat we in België spreken, wel degelijk afwijkt van het Frans dat men in Parijs spreekt) én bovendien de enige was woonachtig op 't zelfde continent, viel mij de eer te beurt om, op vraag van de Fransen, gedurende de werkweek ter plekke te zijn. Ik had dus niet alleen een ongelooflijke werkdruk (want die was met momenten onmenselijk), maar bovendien zat ik in 't hol van de leeuw. Op een welbepaalde dag ontdekte ik dat er iets "niet juist" was... 't was ongeveer 10 uur 's ochtends en mijn "onderlijfke" was letterlijk kletsnat. 'k Spreek niet van 2 kleine zweetplekskes onder de oksels, maar van serieuze plekken. 't Was alsof ik m'n T-shirt net met de hand had gewassen?! Bovendien bleek m'n hartslag vrij hoog, hoewel ik me "fysisch" in rusttoestand bevond. Mijn hart bonsde als nooit tevoren... erger nog dan na een voetbaltornooi van 6 wedstrijden, waarin je alles gegeven hebt. Dit alles was eigenlijk al veel langer bezig, maar 't viel niet echt op. Tot op die bewuste dag dus. 's Vrijdags bij m'n thuiskomst, belde ik onmiddellijk m'n toenmalige huisdokter op voor een afspraak. Via z'n antwoordapparaat kwamik te weten dat de man op vakantie was, maar we konden beroepdoen op een vervangarts. Deze was echter tijdelijk onbereikbaar zodoende dat ik 's maandags alweer op de Thalys richting Parijs zat, zonder een geneesheer te hebben geraadpleegd. Enfin, 't belangrijkste was dat ik zelf realiseerde dat er iets fout was en dat snel ingrijpen nodig was. Vermits ik geen medische hulp kon bereiken, heb ik m'n stoute schoentjes dan maar aangetrokken en mijn projectmanager om een spoedvergadering gevraagd. 'k Heb toen gewoon gezegd dat de werkdruk té hoog was en dat ik het niet zag zitten om nog alleen in het hol van de leeuw te zitten. After all, trop is teveel! Er werd, gelukkig voor mij, onmiddellijk op een positieve wijze gereageerd en ik kreeg als het ware steun van de hele bende (de collega's over de plas, de projectleid(st)er én de manager). Eveneens werd er een communicatie uitgestuurd naar de figuurlijk "leeuwen" en ook daar werd er eigenlijk héél positief gereageerd. Vanaf dat moment zou ik niet meer alleen in Parijs verblijven, maar zou ik op z'n minst vergezeld zijn van de projectleid(st)er en op regelmatige basis ook met een collega. Taken en commentaren zouden enkel nog via het projectmanagement tot bij mij komen en ik had plots een zekere vrijheid in het plannen van mijn werk. Achteraf gezien is die hele positieve reaktie mijn redding geweest. Enkele weken later, zat ik bij de dokter in de praktijk én na de nodige controles (die allen positief waren), zei hij doodsimpel "ge zult inderdaad wel wa last van stress gehad hebben, maar daar is fysisch niks meer van te merken... ge hebt er blijkbaar goed op gereageerd!". Voor het overmatige zweet, want dat zou nog enkele weken kunnen aanhouden, bestond er een simpel lapmiddeltje, maar voor m'n hart had ik niks (meer) te vrezen.

Waarom eigenlijk deze post? Wel, enkele weken geleden was ik aan 't chatten met een jeugdvriend van me. We hebben jarenlang in dezelfde straat gewoond, liepen samen school, waren kind aan huis bij elkaar... maw we kenden elkaar door en door. Door de jaren is het contact verwaterd (dat gebeurt nu eenmaal), maar enkele maanden geleden hebben we 't contact terug opgepikt. Enfin, we waren dus aan 't chatten en toen ik vroeg hoe het met hem ging, schrok ik van het antwoord. "Momenteel terug wa beter" klonk het. Van iemand die altijd positief is, verwacht je zo'n antwoord niet. Enfin, dus we zijn er wat dieper op ingegaan en blijkt dat hij dus ook met stress te kampen heeft gehad, MAAR... in een net iets ergere mate dan ikzelf, tot een opname op Spoed toe.
Dus, deze post is eigenlijk bedoeld als een soort van waarschuwing. Stress is niet iets van "tijdelijke" aard, 't is echt wel een soort van ziekte en die moet je alsdusdanig behandelen. Met andere woorden, act before it's too late! Symptomen kunnen zich op verschillende manieren uiten, maar overmatig zweten, hartkloppingen, black outs, extreme migraine, slapeloosheid, ... 't kan allemaal te wijten zijn aan stress.

Hét belangrijkste is om dit zelf toe te geven én vervolgens om erover te praten. Wees niet bang van de reaktie van je collega's, je bazen, je klanten, je leveranciers, ... ze zullen het wel begrijpen. After all, we're only human!

culinaire verwennerij

'k Heb vanavond een zalig, verfijnd, doch eenvoudig klaar te maken, gerechtje in elkaar geflanst. Na de cursus met praktijk (we hebben allemaal een presentatie moeten geven), boengk in een megafile beland. 't Was al tamelijk vroeg op den E40 vanuit Aalst "prijs" en dit terwijl er vlak voor den afrit van den A12 (dus een héééééél pak verder) twee "flikken" in ne knaloranje regenfrak stonden bij een camionetje en een personenwagen, die op 't eerst zicht zelfs niet beschadigd leken te zijn (althans toch niet zwaar). Maw, 'k heb een dik half uur in een simpele "kijkfile" gestaan?! WTF???? Bij deze een oproep aan allen die graag een in een kijkfile zitten of er graag één veroorzaken... doe da op een ander, hé mannen! Pakt ulle boeltje in, verhuis naar de Sahara, leg daar een grote snelweg aan en huur wa mensen in om af en toe eens een accidentje te maken of met pech langs de kant te gaan staan, maar val ons daar ni mee lastig!
Soit, we dwalen af... na héél die zever dus, heb ik eerst de vriendin begroet (die hier al een goed uur voor de deur stond te koekeloeren trouwens), vervolgens een sanitaire stop ingelast (da's nog een nadelig effekt van zo'n file... spanning op blaas en darmen) en vervolgens aan m'n gerechtje begonnen. Eerlijkheidshalve dien ik te vermelden dat de "trigger" een iets eenvoudigere versie was, nl. een receptje van Martha (don't even ask). Enfin, benodigdheden voor 2 personen:

- 1 fles gekoelde Chablis (of een Sancerre of zelfs een Tokay Pinot Gris)
- 1 bladerdeeg (mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar die van Herta)
- 6 flinterdunne schelletjes Prosciutto di Parma (Parmahesp dus)
- 100gr geraspte Gruyère kaas
- 1 bussel groene asperges
- Parmegianno schilfers

Bon, men beginne dus met het voorverwarmen van de oven op 220°C. Daarna volgt het uitrollen van het deeg op een bakplaat. Geen paniek, het deeg komt immers kant-en-klaar met bakpapier en al! Knip de overtollige randjes van het bakpapier af en werp ze in de vuilnisbak (of -emmer). Verdeel vervolgens de schelletjes Parmahesp gelijkmatig over het deeg zodanig dat het merendeel van het deeg "bedekt" lijkt. Als je 't echt "show" wilt doen, dan laat je best een vrije rand van ongeveer een halve tot een centimer onbedekt (en dit gedurende de rest van het proces). Nu is het tijd om alles te bestrooien met de Gruyère. Nadat je de uiteindes van de asperges hebt afgesneden, beleg je het geheel nu met de asperges. Je mag creatief zijn (bijvoorbeeld om de beurt het "kopke" naar boven en naar onder). Daarna besprenkel je de asperges best met wat olijfolie en kruid je met peper en zout.
Ondertussen is onze oven voorverwarmd en plaatsen we het geheel zo'n 20 minuutjes in de oven. Als je de "rand" van het deeg hebt vrijgehouden, dan zie je die al vrij snel beginnen "zwellen". Goed zo! Dat draagt bij tot het "show" effekt uiteraard ;-)
Als de oven z'n werk heeft gedaan, haal je de "taart" eruit en besprenkel je ze naar believen met de Parmezaanschilfers.
Nu rest er enkel nog het openen van de fles Chablis (of Sancerre of Tokay Pinot Gris), het uitschenken in twee wijnglazen en de taartspiën op te scheppen op twee borden en 't festijn kan beginnen. Smakelijk!

Strrrrr...

...eeensjj?! Haha, u dacht natuurlijk meteen dat deze post over die andere str... zou gaan. Pech gehad, die is voor overmorgen (of van 't weekend... 't zal van externe faktoren afhangen). Neen, vandaag heb ik het over iets "raars". Na een vrij drukke dag bij de klant, na dewelke ik echter de indruk had van niets gepresteerd te hebben (tiens, dat is misschien te wijten aan de vele meetings... een 4-tal uurtjes, maw een halve werkdag), begaf ik me vol overtuiging naar de fitness. Op de site kan u het zien, maar wie kijkt er eigenlijk naar die site als hij/zij 3 keer per week gaat trainen? Het gaat 'em over 't 4e en het 5e zinnetje (of te, het 1e en 2é zinnetje van paragraaf 2) op de welkomstpagina. "Indendraad", zoals ik pleeg te zeggen, "'t spel was gesloten!". Nietsvermoedend stapte ik binnen en de niet onknappe jongedame "achter den toog" vroeg me "kom je hier voor de fitness?". Mijn gezicht moet waarschijnlijk een expressie vertoond hebben zoals wanneer ik de vraag zou gesteld krijgen "komen babies echt van de ooievaar?". Mijn eerste gedachte was (excuses voor het dialect, maar ik denk nu eenmaal in 't Aantwaareps) "zedde gaa naa echt zoe loemp of doede alliejn mor zoe?", meteen gevolgd door "wa zouweek hier aanders te zuuken emme, denkte?". Toen ik bevestigend antwoordde, zei ze meteen "je kan natuurlijk gratis terecht bij onze andere Healthcity "centers" en 't dichtsbijzijnde is aan de Weezemberreg." (nvrd. het Olympische zwembad bij ons in de buurt waarvan de ramen afkomstig zijn van niemand minder dan Hunter Douglas Contract, ne mens leert al bloggend iets bij als het ware).
Anyway, mijn "goesting" (door de Radio 1 luisteraars in 2004 verkozen tot mooiste Vlaamsche woord) was onmiddellijk over. 'k Had immers geen brood meer in huis, dus de planning was sowieso al aan de krappe kant, 'k moest ook nog ff langs de ouders passeren én, 'k heb tegen morgenvroeg nog een "state-of-the-art" presentatie in elkaar te boksen voor enkele collega's. Dus, in plaats van "nor de Weezembaarech" (want da's de correcte Antwerpse uitspraak) te rijden, heb ik m'n auto richting ouderlijke huis gemanouvreerd en onderweg bij de warme bakker gestopt voor een klein volkorenbrood (en een stukje broodpudding... tja, 'k kon niet weerstaan aan de verleiding). Na het ouderlijke bezoek, ben ik huiswaarts gekeerd en heb ik stante pede 4 sneetjes van dat verse broodje naar binnengewerkt. Tussen 2 ervan lag een schelletje kalfsrol en tussen de andere 2 een schel jonge kaas. 't Stuk broodpudding heb ik puur natuur verorberd :-)
Bon, 't is tijd om aan m'n presentatie te beginnen!

muug...

...'t is al een tijdje bezig en vermits het reeds eind juni is, denk ik dat voorjaarsmoeheid uitgesloten is. Hoe komt het dan wel? 't Lijkt wel een eeuwigheid dat ik nog eens deftig uitgeslapen heb. Van 't weekend ook ni. Van vrijdag op zaterdag heb ik weliswaar lang in m'n bed gelegen, maar 'k was eigenlijk al vroeg wakker... en vervolgens maar wa verder gewoeld. Van zaterdag op zondag heb ik ook ni goe geslapen (en blijkbaar stevig gesnurkt... sorry J). En vannacht... tja... te kort, hé. 'k Moest eruit voor 't werk.
En 't belooft weer een "plezante" week te worden... soit, de volgende post gaat over "stress". 't Wordt tijd da'k daar eens ééntje aan wijdt ;-)

Snertsoep!!!

De jonge Duivels hebben net hun halve finale verloren tegen Servië :-(
Sehr speißig want wat een talent zit er in die ploeg. De goal van Servië was, ondanks de knappe trap van de Serviër, een beetje verwarrend. Spijtig voor Bailly, want 't was voor ne keeper geen gemakkelijk balleke.
Soit, ondanks het niet scoren van de Belgen, heb ik toch niets dan lof over voor deze gasten. Zelfs voor Van den Borre... 'k snapte tot vóór dit tornooi eigenlijk niet wat sommige mensen in hem zagen. Maar in deze ploeg komt hij blijkbaar véél beter tot z'n recht dan bij Sporting (of bij de grote Duivels). Ook schitterend werk van de verdediging met vooral Sepp De Roover. Wow, zalige verdediger! Doet me denken aan de gouden jaren van Gerets. Ook Vertonghen, Vermaelen, Pocognoli en Lombaerts verdienen een stevige pluim. Qua middenveld ook pure klasse: Blondel (hoewel soms iets té smerig), Fellaini, Haroun, De Mul, Martens... allemaal goeie voetballers. En voorin, Mirallas... in één woord: nice (of is 't lille)!
'k Ben waarschijnlijk nog een paar namen vergeten (moet hier eerlijkheidshalve vermelden da'k niet alle wedstrijden heb gevolge), sorry daarvoor.
Anyway, there is hope for the future!

belofte maakt schuld!

Daarnet gaan fitnessen dus... en zwaar afgezien. Begonnen met een half uurke lopen. Althans, dat was de bedoeling. Mijn tikkerke begon al vrij snel in 't rood te gaan, hoewel ik het niet echt voelde. Enfin, na een kwartier toch maar ff gestapt ipv gelopen. Vervolgens terug een kwartierke gelopen, maar ietskes trager. Ondertussen liep het zweet overal waar het niet moet lopen. 't Liep precies beter dan ik zelf :-)
Enfin, na 't lopen een kwartierke gefietst. Dat deed deugd! Dus, daarna nog tien minuutjes gelanglauft. Toen was m'n pijpke écht wel uit en ben ik den douche gaan opzoeken.
Morgenavond rusten, maar woensdag na 't werk... ttz nadat ze m'n nieuwe boiler geplaatst hebben, ga 'k terug trainen!

dé Swa...

...gaat dan blijkbaar toch naar Wankerlecht. Spijtige zaak alweer voor 't Belgische voetbal én voor den Beerschot. 'k Verklaar mij nader... zodra er in één of andere eersteklassevoetbalclub één speler begint bovenuit te steken, dan staat Schanderlecht klaar om ze weg te kopen. 't Ergste van al is dat ze er dan nog niet de volle pot voor willen betalen. Pfff! Enfin, voor dé Swa zelf... 'k kan da wel begrijpen dat hij naar ginder zou trekken. Op 3 jaar tijd van onbekend voetballerke in 3e klasse tot topscorer in 1e klasse: chapeau! 'k Hoop van harte dat hij daar ni "wegkwijnt" zoals zovele andere talentvolle voetballers. Van mijn part mag hij zowel Frutos als Tchité naar huis spelen ;-)
Wat den Beerschot betreft, we zullen er wel te boven komen zeker? Maar 't had toch wel chique geweest... 't seizoen starten met zowel Cavens, Dosunmu én Sterchele in de spits. 't Klonk té mooi om waar te zijn. Swat, als ze nu de volle pot krijgen voor Swakke én ze investeren dat in ne goeie keeper, dan gaan we volgend jaar toch nog potten breken. Mark my words!

Wassaaaa?

Hehe... uitspraakske van één van de Florideese Jen's. 'k Moest daar "plots" aan denken toen ik over een titeltje voor deze post aan 't breinstormen was. Hmmm... Floridaaah! Gisteren trouwens nog een mailtje van de andere Jen uit Florida gekregen. Alles is relatief goed ginder en de vraag kwam "when are you visiting us again?". Ja lap, 'k heb m'n zomervakantie al geboekt. Anderhalve week Bulgarije met de twee J's uit K. Dus mijn volgend bezoekske is alvast een jaarke uitgesteld... of... zou 'k misschien in 't najaar ff mijn kleur gaan bijwerken voor een paar dagen?
Time will tell :-)
Swat, 'k wou eigenlijk een verklaring geven waarom er de laatste tijd niet meer geblogt wordt over m'n sportieve aktiviteiten. De reden is redelijk voor de hand liggend... 'k heb al een tijdje (anderhalve week ondertussen) niet meer gesport. Foei, zal u denken. Tja, shit happens! Enerzijds had ik last van m'n scheenbeenvliezen en vreesde ik een opkomende ontsteking aldaar (geloof me vrij, zo'n blessure vergt een heel langzaam herstel). Anderzijds zat ik met een beginnend vallingske (te wijten aan "plotse" temperatuursveranderingen, slaaptekort, stress, ...). Enfin, da vallingske is van 't weekend volledig uitgebroken en ondertussen slik ik redelijk straffen dope. Menig wielertoerist zou jaloers zijn op m'n pillen :-D
Anyways, 't begint ondertussen te beteren, dus de kans is reëel dat ik van 't weekend terug richting fitness ('t spel is, zoals de opmerkzame lezer kan zien, ondertussen van naam veranderd). Eerlijk gezegd kijk ik er naar uit om nog eens goe te zweten!

Kakkers!!!

Yep, de kakkers hebben 't gedaan! Wat hebben ze dan wel gedaan, zal menig niet-voetbalkenner zich misschien afvragen. Awel, da's simpel... ze hebben de eindronde gewonnen en zich zodoende verzekerd van een plaatsje in de Jupiler League volgend jaar ;-)
Persoonlijk vind ik dat wel een goeie zaak. De KV speelt al een paar jaren goe voetbal en zoiets mocht wel eens beloond worden.

Damn...

...'t is dan toch gebeurd... Luciano verlaat het Kiel voor een 3-jarig contract bij het Nederlandse Groningen :'-(
Speißig, but that's life! Igor Lolo "verhuist" ook, maar blijft in de Belgische competitie aktief (Racing Kebab). Eveneens slecht nieuws voor "de Ratten".
MAAAARRRRRR... wat lees ik zonet op dé site??? Hernan "e viva" Losada heeft bijgetekend voor maar liefst 4 jaren!!! Dà is héél goe nieuws. Hernan & Gustavo (Colman) & Daniel (Cruz) worden volgend seizoen hét middenveld van de Belgische competitie! Let op m'n woorden. Eindelijk terug "samba" op 't Kiel :-)
Nu nog ne goeie vervanger voor Luciano (hoewel Maes en Steppe óók goei keeperkes zijn) én ene voor Lolo en bovendien zorgen dat "dé Cois" blijft en "den Beerschot" gaat brokken maken!!!

Music Maestro

Gisteren heb ik alweer een nieuwe "credit" ontvangen van Belgacom ADSL voor 10 nummers bij iTunes. Vermits ik gisterenavond na 't werk ben gaan eten met 2 leuke jongedames (hihi), is 't er niet van gekomen om die gisteren nog te verzilveren. Maar vanochtend was ik veel vroeger dan verwacht wakker en tijdens 't ontbijt ben ik eraan begonnen. 'k Had nog een paar klassiekerkes van uit m'n jeugdjaren in 't gedacht en heb dus een search gedaan op de volgende namen: Yazoo, Erasure, Kraftwerk, Bronski Beat (niks van gevonden trouwens... tenzij 2 nepmixkes op één of andere foempecd voor spinners), Mecano, New Order en... thé Mr Fingers of the world, Mr Jean-Michel Jarre. Damn, 'k was al vergeten wat voor effekt zijn muziek op mij heeft. De buren weten het ondertussen ook. Vermits ik al een nummer of 8 had gedownload, was m'n selektie uit de JM collectie beperkt... 'k heb gekozen voor the 4th Rendez-Vous (uit de cd van het Destination Docklands concert). Beste vrienden, dit is hét nummer waardoor ik de man pas echt ben beginnen appreciëren. Soit, voor de rest kon ik niet echt kiezen en heb ik beslist om binnenkort een paar albums van de man te kopen (en m'n CD collectie nog eens raadplegen... 'k denk dat er wel ergens een CD tussenzit... mijn appreciatie stamt eigenlijk nog vanuit de vinyltijd). Enfin, dus restte me nog één nummerke te kiezen... hou u vast, want 'k heb nog al een brede maar tevens "rare" liefde voor muziek... "Paris Latino" is 't geworden (één of andere remix van 't nummerke).
Wat Kraftwerk betreft, heb ik ook beslist een album te kopen, want dé beste nummers zijn enkel via de aanschaf van 't album te verkrijgen. De keuze is gevallen op "Minimum Maximum". Daar staan zowat dé klassiekers van de Duitsers op.
Bon, ondertussen is m'n iPod shuffle bijgewerkt en kan ik straks (of morgen) naar m'n nieuwe nummerkes luisteren terwijl ik m'n lichaam aan 't afbeulen ben op de fitness (voorlopig ff niet lopen wegens téveel last aan de schenen... en da's geen goed teken).
't Is eigenlijk tijd om een douchke te pakken en aan m'n dagtaken te beginnen, want seffens is 't schoolfeest van de erfgenaamkes en daarna moet ik nog iets checken voor de klant. Daarvoor zou ik nog boodschappen moeten doen én een cadeauke kopen voor de Witte z'n liefke, want die geeft vanavond een feestje ter ere van haar verjaardag.

"Singse"

Yep, 't is zoe vaar... de foewr stotter, dus 't is singse! Dus wat doe nen Excel consultant dan? Die blijft dan thuis om te werken. Zoals schilderen in 't apartement. De nis waarin de nieuwe verwarmingsketel z'n plaats zal krijgen, was onlangs voorzien van Gyproc platen. Om 't geheel wa "mooier" te maken, dacht ik bij mezelf "Rafke, we gon da rap ff schilderen, eej! Dan ziet datter wa beeter ouit!". Dus gisteren met volle moed met één of andere primer begonnen. Tot plots... 'k zat ongeveer in 't midden... da potteke leeg was :-( D'OH!!! Tja, dan ben ik maar gestopt, hé. En daarna m'n erfgenaampjes nog eens gaan bezoeken. Tussendoor had ik ook ne was van 40° ingestoken (da moet ook al eens gebeuren, hé).
's Avonds was 't luieravond. Eerst een programmaake op den één gekeken, dan CSI Miami en vervolgens In De Gloria. 'k Had uitgekeken naar "Battlestar Galactica" (jeugdsentiment als het ware), maar 't sloeg ferm tegen.
Bon, vandaag verder gedaan met schilderen... daar waar geen "primer" gebruikt was, heb ik ineens mijn "Pierre de France" erop gesmeerd. 't Ziet er zelfs goe uit, maar 't zal nog een extra "couche" nodig hebben, peins ik. Daar waar er reeds primer ophing, "pakte" de verf direkt. Resultaat: de nis ziet er al veel "chiquer" uit. Daarna ben ik effe voor 't werk bezig geweest en daarna een uurke gaan fitnessen. Drie kwartierkes gelopen en een kwartierke gefietst. Tja, 'k ben terug wa meer cardiotoestellekes in m'n programma aan 't inbouwen. Nadien was ik een ander mens :-)
Daarna gegeten en nog effe verder gewerkt aan m'n ZMAGIC tooltje. Guess what... 't is klaar!

what to do on a Saturday?

Eindelijk nog eens iet of wat uitgeslapen! 't Was al effe geleden. Na een ontwaak- en ontbijtproces van een paar uren ben ik aan m'n boodschappen begonnen. En daarna vond ik het tijd om m'n garderobe (eindelijk) nog eens uit te breiden. 'k Heb me laten gaan in den A.S. Adventure: kousen, polo's, een trui én een nieuwe zomerjas. Daar was ik écht wel aan toe!
's Namiddags ben ik "op 't gemakske" naar de fitness getrokken. Na een paar dagen rust, vond ik het terug tijd om te gaan lopen. 'k Ben begonnen met een kwartierke lopen aan 9 km/u. Benen zaten goed, maar den tikker ni echt. Stress? Wie zal het zeggen? De afgelopen week was pokkedruk op 't werk. Opdrachten kwamen binnen langs alle kanten. Zo relaxed het vorig jaar was, zo druk is 't nu. En 't was hééél relaxed vorig jaar!!! Bon, na dat kwartierke heb ik anderhalf minuutje gestapt om vervolgens aan een tweede kwartier lopen te beginnen. Ditmaal zou ik aan 8 km/u lopen. Dat heb ik welgeteld 5 minuten volgehouden en toen ging Meneertje Klop terug de hoogte in. De laatste 10 minuten heb ik dus aan 7 km/u afgewerkt. Belangrijkste was de niet-pijn in m'n benen!
Vervolgens een kwartierke gefietst en daarna nog 10 minuutjes gelanglauft. Al bij al een klein uurke bezig geweest en goe gezweet. Daarna was 't koken geblazen. 'k Zou de vriendin verrassen met voor-, hoofd- én nagerecht. Voorgerecht was simpel, doch keilekker (en tamelijk gezond): garnalen met een cocktailsausje. Daarbij genoten we van een glaasje Pinot Gris (Godendrankske). Vervolgens een (volkoren)spaghetti met rode pesto én een sausje van champignons en Boursin (en uiteraard wat strooikaas erbovenop). 't Nagerecht (wat we veel later tijdens "Troy" hebben opgegeten) bestond uit verse ananasschijven en aardbeikes. Lekker én gezond!

"den bouw"

Gisteren mijn handtekening geplaatst onder een contract voor een nieuwe keuken, se! Jawadde, 't gaat chique worden. En vandaag heeft "el padre" het extra muurke (nodig om mijn ingebouwde oven niet tot buiten het deurgat te laten komen) afgewerkt. Nice one, daddy! Normaal gesproken zou vandaag "den bezetter" beginnen, maar dankzij mijn "o zo lieve buurvrouw" (de f***ing b***h) heeft hij z'n 100 zakskes Knauf te voet naar boven (2e verdiep via een ongelooflijk "domme" draaitrap) mogen dragen, want "dieje camion komt ni oep maanen oeprit, eej". 'k Ga geen namen noemen en ook niet neerpennen wat ik dat mens had aangedaan mocht ik ter plekke zijn geweest en ni aan 't stressen bij mijne klant. Soit, hij heeft me ni gebeld (heb me daar net wel effe verontschuldigd bij z'n dochter... hij was zelf immers ni thuis), dus 'k heb het uiteraard véél te laat gehoord (daarstraks bij de ouders thuis).
Enfin, bon, soit... er begint vaart te komen in de renovatie. 't Werd tijd ook... hoewel, nu weer met dat akefietje, begint m'n zin om er terug te gaan wonen weer een beetje af te nemen. Desalniettemin gaat het mijn pret van mijn, binnenkort, (ver)nieuw(d) appartement niet bederven! Na, ik heb gesproken!

doet ie het of doet ie het niet?

Da's een vraag die me de laatste tijd meer en meer bezig houdt... net een loop van een uur achter de rug... puur op karakter want 'k heb weer pijn terhoogte van m'n onderbenen (scheenbeenvliezen vrees ik). Hoewel het qua conditie stilaan goed begint te zitten, neemt de pijn weer toe sinds ik terug ben overgeschakeld op 3 trainingen per week. Anyway, vandaag had ik een gemiddelde snelheid van 7.5 km/u wat impliceert dat als ik hetzelfde tempo zou aanhouden, ik de 20 km op een kleine 3 uur zou lopen. Eerlijk gezegd, da zie 'k momenteel totaal ni zitten. Da's 3 keer zo lang als vandaag en 't was nu al een uur puur op karakter. No way da'k da 3 uren kan volhouden.
Soit, 'k heb net een mailtje gestuurd naar Letman om m'n kandidatuur in te trekken... 'k ga wel blijven trainen, maar terug iets "rustiger". 'k Zou tegen augustus moeten klaar zijn om 't nieuwe voetbalseizoen mee aan te vangen. 'k Heb het "spelleke" gemist de afgelopen 2 jaren.

Feesjes...

...gisterenavond was 't alweer karnaval op 't Kiel. 3 - 0 droog in de kakker (van die van Roeselare)!!! "There's only 1 Paul Kpaka" werd trouwens al vrij vroeg verlost van z'n bankzittersstatuut en kreeg meteen 75% van het Keilpubliek mee. 't Eerste kwartier was subliem, echter zonder succesvolle afwerking. Daarna begon het wat te slabakken. Tot ons aller Swake een voorzet van Cruuuuuuuz droog binnenkopte. De keeper, hij stond erbij en keek ernaar. Daarna volgden nog 2 kopbalbeauties van "e viva Losada". Klein feestje dus op 't Kiel... met als gevolg 4 pintjes (2 voor de match en 2 erna - we hebben het rustig gehouden) en nog een klein pakske friet met "kouwe kurrie" (van 't Booms Frituur die op 't Foorke op de Bist staan).
Vandaag is 't Stefke zijnen toer... vanochtend is em geringd in de kerk aan 't Lisp en seffens gaan we 'r een goei lap op geven. 'k Moet me trouwens nog snel douchen na dit bericht. Want om die 4 pintjes en da frietje eraf te werken, ben ik net ff buiten gaan lopen (bedoeling was echter de loopband wegens téveel pollen in de lucht, maar Rafke was z'n loopschoenen vergeten... d'oh). Enfin, 'k zit hier dus te snotteren en te blijten terwijl ik dit blindelings (uiteraard) aan 't typen ben. Enfin een 7-tal km (mijn toerke van donderdag ietske uitgebreid) 46 minuten en nen half. Ni slecht, al zeg ik het zelf. Wie weet ga 'k volgende zondag toch meedoen... on vera! Bon, en nu den douche in!!!

Vienna...

...was de thuisbasis voor Sapphire 07 (een heuse SAP beurs). EVC en ikzelve hadden de eer om het management van Cernum te vergezellen naar dit evenement. KM was eveneens uitgenodigd, maar had téveel werk en heeft zodoende afgezegd.
Bon, wij dus maandag in de vroege namiddag vanuit Zaventem vertrokken richting Wenen. Jawadde, 't was ginder al direkt een frakske warmer als in den Belgique. In 't hotel aangekomen, waren we met z'n allen aangenaam verrast door de grootte én de afwerking van de kamers van het
Suitehotel. De inkomhal had nl. doen vermoeden dat het eerder pover zou worden. Niets was minder waar. Dit is één van de betere hotelkamers uit m'n carrière (en 'k heb al wat hotelkamerkes gedaan voor 't werk). Enige minpunt waren de KEIharde matrassen, want daar ben ik persoonlijk niet zo voor ('k ben een Swissflex met 5-zone matras gewoon).
's Avonds ben ik met EVC op stap gegaan en hebben we, als het ware, ergens in een Italiaans restaurantje een tête-à-tête gedaan. Lekker eten, plezant personeel, af en toe een aangenaam windje én leuk gezelschap. Thx Rikkie!
De volgende dag was 't beurstime... 't werd al vrij snel duidelijk dat dit meer iets voor sales people en suit boyz is en niet zo zeer voor consultants zelf. Enfin, we hebben er wel coole gadgets aan overgehouden én een indrukwekkende "read your mind" show gezien op de stand van Netapp (ere aan wie ere toekomt). 't Was op een bepaald moment zelfs Spooky. Anyway, we hebben ons daar wel geamuseerd en 't eten was gewoonweg àf!
Oh ja, in 't midden was er ergens een soort van afgebakend caféke, met het volgende uithangbord (er hingen in totaal zo'n 10 bordjes denk ik) dat bovenaan deze tekst prijkt. 'k Vermoed dat die eerst "r" er niet in thuis hoort, want iedereen die het etablishement betrad, moest nl. betalen :-D

foto's...

captain Rafke Sparrow?
Skull Island
Pooh land

Ruimte Berg

Afgelopen weekend was het dus zover... we gingen naar Disneyland Parijs. 's Zaterdags met z'n allen op den TGV, want "met de trein is altijd een beetje reizen" :-)
Bij aankomst werden we onthaald met warme én koude drankjes, donuts (hmmmm, donuts), cakejes, etc... Daarna waren we een tweetal uurtjes vrij, waarvan de mental coach en ikzelf gebruik maakten om onze souvenirkes te gaan kopen in Disney Village. 't Was trouwens prachtweer! Ongelooflijk eigenlijk, want bij 't vertrek in België was 't eerder miezerig en onderweg naar Marne-la-Vallée hebben we een paar onweerkes gezien.
Rond 17:30 gingen we met z'n allen op de foto, samen met de gastheer en de gastvrouw uiteraard (Micky en Minnie... beiden zijn groter dan ik?!). Vervolgens was er "den aperitif" en daarna het avondmaal. Voor de kleinsten onder de believersfamilie (want we zijn nog altijd believers ondanks alle "geruchten" en angsten en whatever...), was er constant animatie voorzien en 't lijkt alsof ze zich goed geamuseerd hebben. Vlak voor 't eten was er ne speech van den chief van de Alti groep en hij nam de tijd om vragen van ons te beantwoorden. I still feel good about it!
Enfin, na 't eten ben ik met de mental coach ff afgezakt naar Disney Village om iets te gaan drinken, maar... dat was buiten de ellenlange files voor elk café/restaurant/bar gerekend. Enfin, bon, soit... wij terug richting hotel. In één van de bars vonden we een resem collega's (en partners) die daar precies al een tijdje stonden ;-) We hebben hen dan ff vergezeld alvorens te gaan slapen. De andere believers zijn toen afgezakt richting Disney Village... wat sommigen misschien beter niet gedaan hadden :-D
's Zondags was het dus mijn dag (Magic Sunday) en mochten we reeds vanaf 8u 't park in. Hmmm... in Frankrijk hebben ze 't nog ni goe begrepen precies. De bedoeling is wel dat àlle attracties open zijn en niet enkel de paardenmolentjes en souvenirshops! Megabummer dus!!! Enfin, na wat rondgewandeld te hebben, bleek de "ruimte berg" attractie ook open te zijn. Voor ik goed en wel wist wat het was, zaten we al met z'n tweetjes in zo'n karretje. Eerst keisnel de hoogte in geschoten (toen was 't nog tof) en dan den donker in (da was al wa minder). Nu moet ge weten dat Rafke al sinds jongsaf probleemkes heeft met z'n evenwichtsorgaan. Maw bepaalde informatie wordt niet goed verwerkt, waardoor ik andere signalen vanuit mijn central unit doorgestuurd krijg naar m'n andere organen. Enfin, de ruimte berg dus... plots zit je in het donker met hier en daar wat flashy lichtjes (die planeten voorstellen) die af en toe oplichten. De "roller coaster" gaat ondertussen overdekop, omhoog, omlaag, ... zolang ik die dingen niet zie, gaat het dus (goed) fout (zelfde effekt als wanneer ik op een plezierjacht in de voorste kamer zit met de gordijnen gesloten). Enfin, 'k ben er dus tamelijk bleek uitgekomen en heb effe een rust/zitpauze moeten inlassen. Voor diegenen die roddelberichten hebben ontvangen... er zijn geen body fluids die langs de orale weg m'n lichaam hebben verlaten.
Oh ja, voor we 't park betraden, was er een klein onweertje losgebarsten en zagen we ons genoodzaakt een knalgele poncho te kopen. Na m'n space mountain avontuur hing die trouwens "in frenne van één".
Bon, na het "rusten", werd Adventure Isle geopend met o.a. de Indiana Jones attraktie (waarvoor ik ff moest passen). 't Was wel de moeite qua decors en dergelijke. Dat hebben ze goed overgenomen van hun Amerikaanse broertjes.
Om een lang verhaal kort te maken... 't was een keileuk weekend, maar 'k was blij dat ik 's zondagsavonds in m'n eigen bedje lag (da's toch nog altijd de max).
Oh ja, foto's volgen nog...

rain, rain... go away, go away

Jawadde, just effe gaan lopen (4.5km op 23 minuutjes), maw weer té snel gelopen. Hartslag is in 't rood gegaan, MAAAAARRRR... veel minder hoog dan anders. Heb mijn overslagpols overschreden, maw 'k ga morgen in Disney stijve beentjes hebben. Oh well, shit happens! 't Stukje wind op kop begon het, uiteraard, te regenen... maar de aanhouder wint, dus Pierre... wat heb ik gewonnen? Ha, een ontbijtje en een koffie :-) Da gaat deugd doen se. Daarna rap den douche in en de mental coach gaan oppikken om vervolgens door te rijden naar Brussel Zuidstation.

Breek the stilte!

Jawadde, 't is hier ff stil geweest, ni waar? Reden: druk, druk, druk... en 'k heb het ook nog eens druk op de koop toe. Vannacht omstreeks 3:11 zag ik me genoodzaakt een kleine pitstop in te lassen (net voor 't slapengaan had ik immers, wegens een droog keelgevoel, enkele fameuze slokken water tot mij genomen). Soit, daarna terug in m'n bed gekropen en beginnen maffen. Maar toen werd "the sound of silence" plots verstoord door de buurtvogels. Djiezes kraajst, die beesten kunnen lawaai maken. Enfin, toch terug in slaap gevallen en vervolgens rond 6:20 voor de eerste maal mijn Snooze button ingeklopt!
Morgen is het zover... we gaan naar Disneyland Paris. De mental coach zou graag hebben dat ik alvorens we vertrekken nog ff ga lopen. Op de planning staat een loop van een uur. Da gaat vroeg opstaan worden, want ik word al bij de mental coach verwacht om 10:30. Van daaruit rijden we naar 't Zuid station alwaar om 12:20 de tgv vertrekt richting Parijs!
Zondag alweer vroeg opstaan, want 't is "Magic Sunday" (dat had ik écht ni verwacht... speciaal voor mij... snif, snif) en dan is 't park al om 8u geopend voor gasten die in één van de resorts verblijven. En zoals ik tien jaar geleden al heb ondervonden in Florida, van zo'n dingen moet ge profiteren!

Volgende week is er (hopelijk) terug normaal blogverkeer....

:-)

YES, YES, YES!!!
't Is ons gelukt... al het "afbraakpuin" ligt op 't recyclagepark van Wilrijk (tov IKEA). Dankzij "el padre", "den Baeki" en broer Bart. Den Baeki en ikzelve hebben zo'n 40 "zakskes" puin van 't tweede verdiep, langs een keivoos ronddraaiend trapke naar beneden versast... de zakskes wogen gemiddeld 25 kg. 'k Kan u verzekeren... da begint vrij snel door te wegen.
Anyways, rond 12u (we waren om 10u begonnen) was het "remorqueske" voor de tweede keer gevuld en namen we afscheid van den Baeki (die moest rond 12u thuis zijn). Effe rap broer Bart opgebeld en die is nog effe komen helpen om de rommel in 't containerpark te droppen.
Vervolgens een overheerlijke moussaka gaan eten "chez les parents" en daarna met de ma 't appartement (en de traphal) gaan opkuisen. De buren hadden ons reeds op tijd verwittigd dat "de trap proper" moest "achter"ge"laten" worden (good busy).
Ondertussen net thuis van 't Kiel... den Beerschot heeft met 't kleinste verschil gewonnen van Cercle (1 - 0 Gustavo Colman in de 89ste minuut). 't Was uitermate spannend. De "reserve"keeper van Cercle heeft in den tweede helft 3 open kansen de nek omgedraaid. Hou die gast in 't oog... die is goe bezig!!!
Soit, nu is 't tijd om ff te relaxen (wa tv kijken) en dan te maffen (tot morgenmiddag). 'k Heb het "fucking" verdiend!!! Slopel!

conditie...

Vandaag een inspanningstest laten doen te Deurne (bewegingskliniek). De ochtend begon al goed... overslapen :-( Snel gebeld, maar 'k mocht sowieso nog langskomen. Enfin, rap, rap gedouchet, een fles water gepakt en richting Deurne gesjeest. 'k Mocht me ginder al direkt gaan omkleden, er werden een paar "normale" testjes gedaan (bloeddruk, kniehamerke, ...) en werd vrij snel volgeplakt met elektrodes. 'k Kreeg ook een Darth Vadersgewijs masker op m'n face. Enfin, 'k heb de "zwakke" test gedaan (niet de "hardloperstest" zoals Letman vorig jaar heeft laten uitvoeren). Ben dus aan 7km/u beginnen lopen in blokken van 3 minuten. De laatste 10 seconden van zo'n 3 minutenblok werd de loopband gestopt om een "prik in de middenvinger" te doen en alzo m'n lactaatgehalte te bepalen. Na 3 minuten ging de snelheid met 1km/u omhoog. Mijn laatst gelopen "blok" was die van 11 km/u. Toen was ik té hard aan 't zweten en begon da "masker" wreed op m'n zenuwen te werken. Dan was 't douchen geblazen alvorens de resultaten te bespreken.
Bon, 'k heb een vrij goede "basis"conditie opgebouwd. (VO2max = 41, en in december was die nog 26). Mijn vetpercentage is, zoals verwacht, aan de hoge kant, maar door 8kg af te vallen zou die een "aanvaardbaar" niveau hebben voor m'n lichaamstype. Maw 'k moet dus 8kg's zien kwijt te spelen, maar dat had ik zelf ook al in 't snuitje. Soit, nu dus nog eens met de neus in de feiten gedrukt én 'k ga er als het ware aan werken. 'k Ga de alcohol- en chipsinname drastisch inperken en de groeten- & fruitopname verhogen. Volgens de dokter zou een 3e keer trainen per week ook bijdragen tot extra gewichtsverlies. Maw, vanaf vrijdag lassen we terug een 3e trainingske per week in.
De conclusie was: 'k ben op goede weg, maar 't kan nog beter. Met het oog op volgend seizoen opnieuw te gaan voetballen, was er volgens de dokter geen enkel probleem. 'k Moet wel blijven lopen om de basisconditie te onderhouden, want ze vind dat bij voetballers té snel met weerstandstraining begonnen wordt. 't Staat dus genoteerd!
Qua hartslag hoef ik me geen zorgen te maken... dat die zo hoog gegaan is de afgelopen 2 wedstrijden kan niet zoveel kwaad. Bedoeling is wel om op regelmatige tijdstippen mijn hartslag in rust ('s morgens bij 't ontwaken) te meten en als ik blijf trainen én een 3e training per week inlas, dan zou ik al vrij snel een neerwaartse trend moeten vaststellen. Tegelijkertijd zou m'n VO2max een opwaartse trend moeten vertonen (als ik uiteraard ook wat gewicht verlies).

moet er nog stof zijn?

Bon, net het "verlengde" weekend achter de rug... en 't was er me ééntje. Vrijdag bij "vrienden" van de vriendin gaan eten. Héél gezellig avondje, lekker gegeten, goed gelachen en genoeg gedronken ;-)
Zaterdag samen met "de Witte" beginnen werken in 't appartement. Ik ben beginnen afkappen en hij is aan de "extra" elektriciteitsleidingen begonnen. Na een héél dagske in 't stof te hebben gezeten, zijn we rond een uur of 18 richting stad getrokken met bus 26. We hadden op de Groenplaats afgesproken voor Stefke zijn vrijgezellenavond... echter, Stefke dacht dat we een alouds kroegentochtje "onder de mannen van de voetbal" gingen doen. Onder een smoesje hebben we hem meegelokt naar "den Amadeus" voor "ribbekes à volonté". Daar aangekomen zag Stefke "plots" zijn broers en een paar vrienden uit Lier zitten... stillekes aan begon zijn Euroke te vallen :-D
Opdracht één: ga naar de wc's en kleed je om met wat in deze zak zit (een echt babykostuumke - 't roze), met bijpassende roze bril, tutter én papfles. Stefke zag het effe ni zitten. Maar al gauw bleek hij zich goed te voelen in "z'n pakske".
De volgende opdrachten waren: lollies verkopen, "kussen" verkopen, een gratis rondje bier forceren voor "z'n maten" (hehe) en... da'k het al ni meer weet. Soit, hij heeft vooral lollies verkocht... zo'n 230 (de andere 20 hebben we zelf opgegeten denk ik). 't Ging hem nog goed af ook :-D
Enfin, 't is héél proper gebleven en niemand was écht "pottendaarem" (alhoewel... sommigen konden ni meer recht lopen).
Enfin, zondagochtend weer paraat in 't appartement, wederom met "de Witte". Verder afgekapt en elektriciteit bijgetrokken. 't Ging niet zo vlotjes als zaterdags... 't was warm en we waren allebei nogal moe. Enfin, op tijd gestopt en vervolgens richting petekindje 2 gereden. 'k Was daar uitgenodigd op een etentje. Louiske zag er stralend uit (hij heeft een aanstekelijk lachske trouwens).
Maandag moest ik eerst effe naar kantoor, vervolgens "een waske doen", boodschappen doen en dan terug in "den bouw" gaan werken. 's Avonds had ik bezoek van een toffe dame en we hebben genoten van een lekker etentje en een paar glaasjes wijn ;-)
Vandaag wederom naar "den bouw" en de vriendin heeft als het ware meegeholpen (waarvoor dank). Ook Cabuske was van de partij en in de namiddag "el Bombero". Uiteindelijk is "alles" afgekapt geraakt (inclusief een stukske muur dat helemaal niet diende afgebroken te worden... d'oh). Enfin, morgen moet er nog wa opgekuist worden en ga ik eens met "el padre" naar da stukske muur kijken om na te gaan hoe we dat gaan oplossen. Na 't breekwerk, een klein terraske gedaan (in Passe Vite) en daarna nog een klein bbq'ke bij m'n broer. Ondertussen thuisgeraakt en klaar om in m'n bed te kruipen. Morgenvroeg ga ik een "inspanningstest" laten uitvoeren. 'k Ben eens benieuwd...

d(emo)-day

Gisteren was 't demo day. Normaal gesproken zou 't eergisteren zijn geweest, maar door de drukke agenda's van de verschillende projectmedewerk(st)ers was een "reschedule" nodig. Zo gezegd, zo gedaan. In de voormiddag hebben we nog een aantal "probleemkes" van de baan geholpen en nieuwe (en doelgerichte) test data in het BW systeem opgeladen. Daarna hebben we alle rapportjes nog eens overlopen én ze eveneens allemaal in de "testrol" voor "the others" (de andere report involved people buiten mij) geplaatst. Vermits er nog wat tijd over was, heb ik maar ineens een process chaineke aangemaakt voor de volgende "reload". We zitten nog altijd in wat ikzelf de "prototype phase" noem, dus laden we telkens nieuwe testgegevens op nadat we eerst de oude testgegevens verwijderen.
Anyways, in de namiddag was 't dan zover. En, 't ging goe... héél goe zelfs! De projectleider (langs business kant) én de eindgebruiker (en zijn manager) waren onder de indruk (om het met de woorden van één van m'n managers te zeggen: yeeeeaaaaahhhhhhhh!!!)! Er waren een aantal "bedenkingen", maar da's normaal de eerste keer je iets "nieuws" toont. Ook zijn er enkele "nieuwe" punten blootgelegd, maar ook dat is redelijk normaal in deze faze. Eens je concrete data toont, begint op te vallen wat men in de "overdrachtsfaze" vergeten door te geven is of waaraan men te weinig aandacht heeft geschonken. Enfin, dat zijn voor mij slechts "peanuts". 't Belangrijkste is: we zijn goe bezig! En 't doet deugd om dat vanuit de eindgebruikerskant te horen ;-)

de afgelopen week

Wat een weekske... de eerste dagen nog afgezien van de roparun door Zele, druk werkweekske, nieuw trainingske op woensdagavond en donderdagavond naar de avant-première van To Walk Again gaan kijken ter ere van de 5e verjaardag van onze firma. Uiteraard was Marc Herremans zelf aanwezig, maar ook enkele andere bekende sportlui (Luc Van Lierde, Sven Nijs, coach Paul, ...). De film is gewoon een "must see" voor iedereen. Dé boodschap is voor iedereen en niet enkel voor sportlui. En wat "mad max Marc" allemaal presteert is ongelooflijk indrukwekkend. Na de film hebben m'n nieuwe mental coaches wat herinneringen bovengehaald met Marc (ze kennen hem van vroeger) en 'k ben blij dat ze elkaar terug ontmoet hebben ;-)
Tevens was er een zalige 'walking dinner' gevolgd door de allereerste "Cernum Customer Awards". Die werden uitgereikt door de bekende sportlui en alles werd aaneengepraat door onze eigenste CernumTv journalist en niemand minder dan Geena Lisa.
Vrijdagavond was 't helemaal géééééén carnaval op 't Kiel... pfft, verloren van de fucking laatste uit de competitie (mede dankzij een eerste offside goal van Lierse). Bovendien is de lappenmand weer gevuld: 2 neusbeenbreuken (King én Malki) en een rugblessure (voor Kurtje Van Dooren). Tof matchke precies :-S
Zaterdag samen met "el padre" gyprocsgewijs het "gat van den boiler" properkes afgewerkt en 's avonds culinair verwend door de mental coach. In 't laat nog rap rap de data van m'n (SonyEricsson) gsm "blauwe tands"gewijs overgezet naar m'n laptop, want die is gisteren vervangen (door een Nokia... maw de gegevensoverdracht is niet compatible... crap!).
Gisteren op tijd uit de veren en de rest kan je lezen in de post van gisterennamiddag ;-)

Antwerp Ekiden Marathon

Jawadde, net terug van de "aflossingsmarathon" van Antwerpen. Cernum deed mee met 2 teams van telkens 6 personen. Ikzelf zat in 't eerste team en zou als 5e loper deelnemen (gedurende een afstand van 5km). Uiteraard zou de 5e loper van het andere team (GeertW) aan hetzelfde aflossingspunt vertrekken zodoende hebben we gedurende een paar uurkes kunnen bijpraten (dat komt er niet altijd van tijdens andere gelegenheden). 'k Ben alweer zwaar in 't rood gegaan, maar heb m'n 5km op ongeveer 27 minuten gelopen! Momenteel ben ik echter wel stikkapot ;-)
Toen Geert en ik aankwamen op de Groenplaats, was 't daar al aan 't uitdunnen (qua loopvolk welteverstaan, want alle terraskes zaten goe vol). Nog effe gezocht naar onze resp. 6e loper, maar die waren "vermoedelijk" al weg (onze bus had SERIEUS wa file gehad onderweg). Allé, dan maar met z'n tweekes op tram 3 richting Linkeroever en eens bij de Cernum-tent aangekomen was enkel Letman (in gezelschap van vrouw, zoon, zus en neefke) aanwezig. Bon, dan zijn we maar met ons driën iets "vettigs" gaan eten en een Konickske gaan drinken :-)

tussen 2 wedstrijden in...

Zondag en maandag heb ik "effenaf" pijn geleden!!! 't Was lang geleden da'k nog zo'n pijnen had gevoeld aan m'n quadriceps... waarschijnlijk van 't laatste voetbaltornooi da'k gespeeld heb (al zeker 3 jaren geleden). Raar maar waar... géén last ondervonden aan kuiten en achillespezen en dat is in mijn geval héél positief nieuws!!!
Enfin, maandagavond op aanraden van de "mental coach" een ritje met de fiets gaan maken hier in de buurt. Toen ik vertrok, was 't nog een pijnlijke affaire, maar eens terug thuis gekomen, viel op hoe "soepel" de beentjes terug waren. Thx coach!
Vandaag was 't terug looptraining... en ja, opnieuw in de fitnesszaal. Ondanks het feit dat ik gisteravond (neutjes me een goei pint bier) en vanmiddag (frieten met stoofleurre en jammeneis) gezondigd heb én bovendien serieus moe was, toch de lat ietske hoger gelegd en de loopband ingesteld op 7.5 km/u. 'k Heb een uurke gelopen aan dat tempo ZONDER in 't rood te gaan als het ware :-) Mentaal was 't wel effe moeilijk, maar 'k heb toch volgehouden. In de benen een "nieuw" soort gevoel... niet echt pijn, maar wel 't gevoel da'k nog een goeie 13km van vorige zaterdag "in mijn benen" had zitten (als ge begrijpt wat ik bedoel). Goed stretchen was én is dus de boodschap, maar nu ff genieten van een warm chocomelkske (met rum uiteraard)... want daar had ik nu al een paar dagen goesting voor!!!

Kom op tegen Kanker!

Gisteren was er in Zele een "loop"-event ('k noem het ni echt een wedstrijd want 't was eerder recreatief) ten voordele van Kom op tegen Kanker. Cernum InMotion deed mee met een team van 4: Geert, Gert, Hans en ikzelve. Ons aller, Believer of the Year, Saskia was ook van de partij voor wat administratieve zaken te regelen ('k had bv. nog geen "officieel" Cernum Running Team shirt). Soit, doel was dus om "de ronde van Zele" te lopen (een parcours van 32km) met een team van minimum 3 en maximum 4 lopers. Organisatorisch kon het nog iets beter, want er onstond, althans bij ons, al vrij snel verwarring. Blijkbaar konden de "aflossingen" op eigen goeddunken gebeuren, maar moesten de aflossers wel volgen met auto of fiets?! Daar hadden wij alvast geen rekening mee gehouden... enfin, Saskia had zich dan, een beetje onder sociale druk (sorry Sas), als Chinese vrijwilliger opgegeven om "volgwagen" te spelen. Geert reed niet mee met ons, want had aan de Start afgesproken met een fotograaf en die mens moest om 12u vertrekken. Da was eigenlijk een goeie zaak, want... Geert is ons ietske nadien nagereden met zijn wagen. Toen hadden we dus 2 volgwagens (wat officieel niet mocht), en kon Saskia alsnog naar haar zus (want die hadden eigenlijk afgesproken). Oef!!!
Enfin, Hans was onze eerste loper en die kwam al vrij snel aan 't punt waar we met de volgwagens stonden te wachten. Toen begon de miserie... plots kwamen lopers, fiesters en wagens samen op "een boereweggeske". Tevens waren er tegenliggers (hoewel dit zogezegd "verboden" was), vrachtwagens met opliggers én traktors met mest achterop. 't Was echt geen zicht. De CD&V waren er ook met een ploegske én ipv een beetje "commercieel" te denken en "vriendelijk" te zijn tegenover de mededeelnemers, waren die UITERST EGOISTISCH en dus helemaal ni commercieel!!! Tja, 't blijven natuurlijk politiekers, hé. En in België moet ge daar écht ni slim voor zijn. Soit, één van die losers bleef met z'n fietske "trots" naast de andere fietser van hun team rijden die op zijn beurt naast hun loopster reed. Maw héél da boereweggeske was dus ingenomen door de 3 politici (of wannabe's). Na een goeie 10 minuten (ondertussen stond er een MEGAFILE achter ons) viel de loser zijn frank (je leest het goed "frank", want 'k denk dat die mens nog ni weet dat we al een paar jaren met euro's betalen) en ging hij een beetje opzij. Toen we hem bijna aan 't voorbijsteken waren, viel em bekan van z'n fietske op Geert z'n auto. Mijn hartslag zat toen véél hoger dan wanneer ik aan 't lopen ben en moesten er geen collega's, baas én vriendin bijzitten, dan had dieje pee een gratis djoef op z'n oog gekregen! Geert is ff uit z'n slof geschoten ('k had em zo nog ni gezien), maar loste het proper op met "woorden" ;-)
Enfin, Hans werd gewisseld door Gert. En het stuk waar Gert liep, was veel "breder", maw er was meer plaats voor volgwagens en -fietsers. De hartslagen in onze auto gingen terug naar beneden en de sfeer in 't algemeen verbeterde. Maar... 't begon ook stillekes aan op te warmen. Hans besloot plots om Gert wat morele steun te bieden en ging terug lopen. Chapeau!!!
Na 8km was 't mijn beurt... nog rap een piske tegen één of andere haag, dan 't lintje overpakken van Gert... en weg waren we (Hans liep nog effe mee door). Best wel gezellig zo. Onderweg hebben we ook wa kunnen klappen, want 'k had eigenlijk nog nooit met Hans gepraat. Straf, hé! Enfin, mijn hartslag ging al vrij snel de hoogte in (mede door da babbelen waarschijnlijk). Plots kwam onze volgwagen naast mij en riep een enthousiaste CEO "Rafke... al 1km ver!". 'k Keek snel op m'n Polar en zag een tijd van 6 min. Euforie!!! 'k Was tegen 10km/u aan 't lopen!!! Ook al was m'n hartslag zo hoog, 'k voelde nergens last. Na 4km zat ik nog altijd aan een goei tempo en Hans is toen terug de auto ingestapt. Dan werd het wel wa moeilijker. Alleen lopen is toch ni zo simpel. Op de fitness kan je nog rustig naar den tv kijken en dan heb je daar zoveel last ni van, maar buiten... soit, daar moet ik dus op beginnen trainen.
Enfin, na mijn 8km werd ik afgelost door "Gitaar"... 'k was pompaf, maar had wel een tijd van 50 min. Goe doorgelopen dus. Dan was 't wel tijd voor DRAAAANNNNKKKK en een handdoekske. Geert liep ook tamelijk vlot en vooral op drukke banen. Er was nog een klein incidentje met een "foorwijf" (letterlijk... ze reed een marktkraamkamionette) die Hans prompt trakteerde op een middenvinger. 't Was lang geleden dat hij nog zo'n gebaar had gekregen van een dame vertelde hij ons :-)
Enfin, na 5km besloot Hans alweer morele steun te bieden en ging dus naast Gitaar lopen. Groot (ni té groot) was onze verbazing dat Gitaar plots in onze richting kwam gewandeld. De knie was té pijnlijk. Al goed dat we Hans nog een nummerke hadden opgespeld ("just in case"-scenario). Enfin, 'k vond het gebaar van Hans wel cool en dacht bij mezelf "straffe gast... die komt ter morele steun effe meelopen, en mag plots helemaal doorgaan... komaan Rafke... nog een klein effortke en meelopen met die kerel". Zo gedacht, zo gedaan. 'k Ben uitgestapt en naast Hans gaan lopen. 't Was best wel gezellig, maar pokkevermoeiend. 't Was er trouwens ook ni frisser op geworden. Ondertussen was er in de volgwagen beslist, dat we de laatste kilometer met z'n allen zouden doen. Nobel idee. En ongeveer aan de laatste kilometer kwamen we aan een marktplein alwaar de "volgwagen" (de chiqueste van 't peleton trouwens... hehe) konden parkeren en vervolgens met "de vier" verder lopen. Onze vrouwelijke supporter wandelde richting start ;-)
Na 3u21m (ongeveer) liep team 15: "Cernum", de tent binnen. Daar werden we gelukkige getrakteerd op lichtgekoelde Aquariusblikjes. ZAAAAALIG!
Al bij al, voelde ik me redelijk goed na in totaal zo'n 12 à 13 km gelopen te hebben. Maar nu heb ik het dus "vlaggen", hé! Pijn in de quadriceps (lees: stijfheid) en lichte pijn ter hoogte van de achillespezen (da's een "oud zeer" bij mij - maar 't valt beter mee dan na een voetbalmatch). Dus vandaag blijven stretchen én veel water drinken.

moe

Normaal gesproken zou ik nu aan 't douchen zijn na mijn eerste "buitenloop" van 't jaar. 'k Had vanochtend een parcourske gedaan met den auto om te weten hoeveel km 't ongeveer was en had er ééntje van 5 km gevonden. Tamelijk ideaal dus. 'k Was rond kwart voor 6 thuis vanavond, dus 't had kunnen lukken.
Maar... deze namiddag kreeg ik een eerste klopke. Eerst heb ik een mega process chain van scratch opnieuw kunnen aanmaken en vervolgens tijdens 't testen ontdekt dat één van m'n basisprincipes (variabele wegschrijven naar 't geheugen en daarna weer oppikken) niet werkte zoals verwacht :-( CRAP! 'k Mocht dus rap een nieuw theorieke uitdokteren, want 'k had beloofd dat dit vandaag zou afgewerkt zijn. Na veel gepuf, kreeg ik idd een goei ideeke, maar tegen dat het klaar was om te testen was 't al laat aan 't worden. Enfin, 'k heb er voor gezorgd dat het werkt (en zelfs al een kleine fool proof test succesvol uitgevoerd), maar heb het nog niet overal geïmplementeerd. Da's voor maandag.
In den auto kreeg ik m'n tweede klopke. Lag het aan de "plotse" warmte ('t was redelijk warm in mijn "voiture") of is 't misschien de jaarlijkse voorjaarsmoeheid die de kop begint op te steken? Joost mag het weten.
Of ligt het allemaal aan de alternatieve training van gisterenavond? Wie zal het zeggen? Soit, 'k weet één ding... 'k kruip vandaag vroeg in m'n bed.

Kampioeneuh, olé, olé!!!

Hehe... de mannen van Genk waren wel om te lachen gisteren :-) Na amper 9 minuten stonden ze al 1 - 0 achter!!! Coiske was in form (en de rest van de ploeg ook uiteraard). 'k Heb Jorge én Jeff (een Amerikaan) meegenomen en wow, die gasten hebben ineens een megamatch gezien. Racing Kebab kan de titel nu wel op hun buik schrijven! Jeff en ik stonden beneden (vak I was zo goed als uitverkocht 2 weken op voorhand) en Jorge zat op mijn plaats een 13-tal rijen hoger. Stefke Alcool was ook nog eens van de partij, dus Jorge heeft vlotjes 8 pinten tijdens de match gekregen. Jeff en ik hebben er een stuk of 8 over ons heen gekregen vlak nà de 2 - 0 :-D
It's all part of the game!
Over den arbiter ga ik hééééééél kort zijn: SCHANDALIG!!! Die man moesten ze niet alleen zijn licentie ontnemen, maar tevens een megazware boete opleggen. Het feit is wel, ondanks de MEGAFLATERS van het scheidsrechterstrio hebben we toch gewonnen (zelfs met, u leest het goed, een kwartier toegevoegde tijd). We are from the Purple Aaaaarmy... we come back to win the league!!!

ontmoetingen...

Gisteren was 't een dag van ontmoetingen. 's Morgens in de vroegte (om 7:30 - da's voor mij op een zaterdag nog altijd "midden in de nacht") zijn we (Jorge en ikzelf) vertrokken richting Zuiderkroon alwaar Cast A 's avonds zou optreden. Daarna ben ik naar huis gereden en terug in m'n bed gekropen... van slapen kwam echter niet veel meer in huis (teveel lawaai bij de buren). Enfin, dan maar relaxed ontbeten en mijn Hotmail eens stillekes aan beginnen opkuisen (heb al zo'n 300 mails verwijderd).
In de namiddag kwam een héééél goeie vriendin langs met haar dochter. 't Klikte meteen. 't Is een heel toffe, lieve, slimme, sociale en knappe jongedame. De bedoeling was dat zij zou deelnemen aan de "behind the scenes tour". En, 't is blijkbaar héél goed meegevallen. Ze heeft "de kriebels" te pakken en is van plan om zelf ook mee te gaan in de toekomst. Voor zover ik haar ken, is ze dé geknipte persoon eigenlijk en 'k zal haar zoveel mogelijk steunen bij haar "fund raisers" en dergelijke meer.
Haar moeder en ik zijn dan eerst op zoek gegaan naar "De Poldenaar" (dé whiskeywinkel "in 't stad") voor een flesje Aberlour "a'bunadh" (want zoals ik op de blog van twee collega's had gelezen zou dit een subliem flesje zijn). Ja hoor, de fles was beschikbaar, maar stond niet in de toonzaal. De mens liep naar achter en kwam even later terug met een doosje Godendrank (batch 17 / 60.2%).
Vervolgens zijn we iets gaan eten in een Spaans restaurantje en daar eigenlijk totaal de tijd uit het oog verloren. Dochterlief had m'n vriendin reeds opgebeld, maar we hadden 't niet gehoord. Bij de tweede poging, was 't prijs. De cast had al gedaan met eten en ze waren zich aan 't omkleden voor de show. Dus zij zat een beetje moederziel alleen. Ze heeft ons dan vergezeld en "plots" realiseerden we ons dat de show 7 minuten later zou beginnen. Hééééééél snel afgerekend en dan richting De Zuiderkroon gewandeld. We waren nog juist op tijd.
In de zaal werd ik op de schouder getikt door Sandrine (een vriendin die 11 jaar geleden met mij deeluitmaakte van Cast E96). 'k Was er rats voorbijgelopen. Enfin, na de show nog een paar alumni ontmoet én de vriendin en haar dochter voorgesteld aan m'n ouders. Dat verliep ook redelijk vlot. Na een drankje, wat gepraat en geluister naar de "alumni commercial talk" (ze doen dit sinds vorig jaar na elke show, maar enkel voor alumni) zijn we huiswaarts gekeerd en iets later ben ik terug naar De Zuiderkroon gereden om Jorge op te pikken.
We lagen rond 1u in "onze nest" en ik ben rond 11u opgestaan. Ondertussen, terwijl ik dit alles aan 't typen was, is Jorge ook opgestaan én zelfs al gedouchet. Tijd dus voor mij om een doucheke te pakken!

moe, moe en nog eens moe

Jawadde, zo elken dag vroeg uit de veren en laat onder de wol, 't kruipt in ne mens z'n kleren. Gelukkig had ik gisteren een vrije dag, maar van slapen is eigenlijk niks in huis gekomen. 's Ochtends heb ik Jorge (mijn Mexicaanse gast) afgezet in Borgerhout, daarna ff langs de ouders en vervolgens EINDELIJK nog eens naar de kapper ('t was écht wel nodig). In de namiddag zijn de mannen van 't sanitair langsgekomen om de laatste details te bespreken. Vriendelijke én correcte mensen trouwens. Dan heb ik mijn keuken en living opgemeten, want een vriendin (interieurarchitecte) van een vriendin heeft beloofd dit in 3D op de PC te zetten, kwestie van meubel-, licht- en verfkeuze beter te kunnen maken.
In de namiddag ben ik naar de fitness getrokken en onderweg voelde ik een lichte pijn in de rechterknie. 'k Had sowieso maar 2 opties: ofwel een half uurtje doorlopen (sneller dan gewoonlijk) ofwel een 40-tal minuutjes cariotrainen, want 'k moest op tijd terug in Borgerhout zijn om Jorge terug op te pikken. 'k Heb gekozen voor 40 minuutjes cardio en 'k heb het me niet beklaagd. 't Deed deugd om nog eens op 't fietske te zitten, nog eens op de crosstrainer te staan en zelfs 't steppen was leuk om nog eens te doen.
Vanochtend moest Jorge er al om 7:45 zijn (in 't stad deze keer), dus was 't alweer vroeg uit de veren... morgen kunnen we uitslapen... yeeeeaaaahhhhhhhh (there's still no patent on this one, so I feel free to use it)!

day 1

Ok, dag 1 van de training is achter de rug. Heb er een beetje mixed feelings aan over gehouden. 't Leek me net niet interessant genoeg (maar de eerste twee "units" waren dan ook puur theorie) voor het aanwezige volk. Mijn publiek bestaat uit 4 juniors van onze firma en nog 3 personeelsleden van 2 verschillende klanten. 't Moeilijke is ook dat we, tenminste op BI vlak, nét in een overgangsfaze zitten (3.5 -> 7.0). Dat maakt het vooral héél verwarrend voor mensen zonder voorgaande ervaring met BI.
Enfin, bon, soit... vanaf vandaag pakt Rafke 't helemaal anders aan. 't Enige dat nog van de "officiële" cursus wordt overgehouden, zijn de "unit" titels. Voor de rest wordt alles wat ikzelf daaronder versta én wat ik nodig acht aan "praktische" kennis mbt het onderwerp, in m'n eigen woorden uitgelegd én getoond op de 2 systemen (3.5 en 7.0). Vandaag zal ik ook wat oefeningskes voorzien... kwestie van het publiek wakker te houden ;-)

Gisteren was eveneens de aankomst van Cast A07 in Antwerpen. 'k Was mooi op tijd (gelukkig is 't Paasverlof, ergo minder druk op de baan). Zoals verwacht is mijn gast "Jorge" (de jongere broer van Elda, een goeie vriendin van mij). Mijn ouders hosten 4 jongeren (een knappe jongedame uit Zweden, een eveneens knappe jongedame uit China, een jongeman uit Nederland en een jongeman uit de US). 's Avonds hebben we met z'n allen in 't ouderlijke huis "stoofleurre me fritte" gegeten (voor de niet-Antwerpenaars: "stoverij met frietjes"), kwestie van ineens wat Belgische cultuur door hun strot te rammen :-)
Wat Jorge en ikzelf vanavond gaan eten, staat nog ni echt vast... 'k zal straks eens wa wijze raad vragen aan onze "believer of the year" (die heeft altijd goei ideekes).
Allé, en avant!

stilte voor de storm?

of gewoon pokkedruk?
Da laatste dus... pfff, 'k heb de afgelopen dagen precies ni anders gedaan dan gekuist, gelopen en gestudeerd/mezelf voorbereid op de cursus die 'k moet geven en tevens morgen aanvangt. 't Lopen ging de afgelopen dagen (zaterdag en vandaag) NI GOE :-( Alweer de beginhartslag die vrij hoog lag, leidde nog eens tot wandelpauzes (zaterdag maar liefst drie, vandaag gelukkig maar ééntje... na 50 minuten pas).
Meanwhile ook nog maar eens troubles gehad met m'n Belgacom ADSL. Werkte "plots" ni meer zonder aanwijsbare reden "ik snap het ni meneer... ik zie u ni binnenkomen". Tuurlijk ni, 'k geraakte fucking ni binnen, loser! Hence the phone call to the help desk... d'uh!
Oh ja, tussen alle drukte door, arriveert Cast A07 van UWP. 'k Host zelf de broer van een Mexicaanse vriendin die "back in '96 (Olympics in Atlanta)" met mij "on the road" was. Zaterdag treden ze op in De Zuiderkroon. Als 't jullie moest interesseren, go for it! Tevens is er zaterdag (en da's volgens mij een unicum) de mogelijkheid voor "possible future students" om een heuse "behind the scenes" mee te maken. Maw je kan een repetitie bijwonen, mee backstage, etc... enfin, "life on the road" eens effe proeven.
Bon, tijd om den beddenbak op te zoeken... m'n oogskes worden kleiner en kleiner hier.

verrassing

Van 't weekend is er serieus wa afgezopen... de eerste avond zaten we al zo goed als door onze "pils"voorraad. We hebben zelfs de "bad"voorraad moeten aanspreken (elk jaar wordt het bad gebruikt om de overtollige pintjes in voor te koelen). Enfin, bon, soit... 's avonds dan toch maar in de Grimbergen gevlogen, maar da ging ni zo vlot als verwacht. We hebben ook een nieuw spelleke ontdekt: BUZZ. Manolito had ne PlaystationII mét Buzz geleend van iemand. Buzz is een soort van muziekkwis waarmee je met 4 tegelijk aan kan deelnemen. 't Werkt behoorlijk verslavend... en "den ouwe" was meermaals de winnaar (hehe).
Zaterdag zijn we richting zwembad getrokken... haba haba... er loopt serieus lelijk volk rond in België (en vooral Nederland en Duitsland), MAAR toch ook een paar "poepkes" (een paar schoon tijgerkes/milfkes trouwens). Enfin, we hebben ons "laten gaan" in het buitenzwembad met wildwaterbaan. Keitof. Rond een uur of twee zijn we iets gaan eten en uiteraard ook een pintje gedronken. Daarna zijn we effe gaan "sjotten". Wow, da was lang geleden. Er waren een paar "Hollanderkes" (14/15j) me KEIveel show die wel een "pertijtje" wilden spelen met ons. Soit, we hebben die gastjes eens laten zien hoe ze in België voetbal spelen... ZONDER show
:-) Tot er plots een manneke van een jaar of 11 af kwam. Ook nen Hollander. Speelt bij Eindhoven FC. Jawadde... die kon pas sjotten. En die "speelde" met die andere Hollanders :-D Keigrappig om zien.
Allé, 's avonds pitta gemaakt en vervolgens gaan bowlen (booooriiiinnngggg). Daarna effe naar 't lokale disco'ke en ja hoor, er was net een "aflapke" aan de gang. Ene loser (zo stoned als een crab) was effe aan 't uitpakken tegen 10 gasten (allen groter én breder dan hijzelf). Na twee rake klappen, heeft security hem naar 't wc gesleurd. Alles hing daar vol bloed... gezellig. Enfin, den dj was direkt gestopt, maar is dan na lang aandringen toch opnieuw begonnen. En ietske later, kwam da loserke opnieuw af :-D Al roepend "wie was da? komt er dan uit, hé?"... tja, iedereen was weg. Good busy! De Witte had em bekan effe gezegd dat em maar naar ons mocht uitpakken :-)
Bon, daarna den overschot van de pitta (1.5kg) opgegeten en nog wa chips. Tegelijkertijd nog wa Grimbergens achterover gekapt én aan een fleske single malt begonnen.
's Zondags nog wa geBuzzt en opnieuw naar 't zwembad. Maar 't was pokkedruk :-( In de late namiddag hebben we traditiegetrouw een BBQke gedaan en daarna zijn Cabuske en Bartje doorgereden (wegens werken op maandag). De rest (Manolito, de Witte, Bombero en Rafke) zijn nog effe naar 't zwembad getrokken. Wijze beslissing want er was al keiveel volk naar huis.
Gisteren stond er opnieuw een loop van 60 min op 't programma... en hier komt de verrassing. 'k Was eigenlijk nog stikkapot en had helemaal geen zin. Dus ben naar de fitness getrokken met het idee van toch maar een half uurke te lopen... uiteindelijk heb ik gewoon mijn 60 minuten uitgelopen aan 7 km/u. En op 't einde héél effe in 't lichtrood gegaan. Maw, ongelooflijk goed gezien de omstandigheden (héél weekend zuipen en vettig eten)!
Op 't werk kreeg ik een paar andere verrassingen te verwerken... één iemand is ontslaan (bij de klant) en een andere (eveneens bij de klant) is zelf opgestapt. Daar gaat nog een staartje aan groeien vrees ik...

zuipweekend

Yes, 't is weer zover... het jaarlijkse Centerparcs weekend staat voor de deur!!! Vandaag nog een laatste 'halve' spec vertaald naar BI terminologie (BCT geïnstalleerd, data opgeladen én een rapportje gemaakt), daarna m'n 60 minuutjes gaan lopen (snelheid opgedreven met 0.5 km/u) en vervolgens naar huis. Rap naar 't wc (darmfloraproblemen), een héél goeie vriendin binnengelaten, rap gegeten en dan gezellig "gekeuveld" met die vriendin ;-)
MAAAAARRRRR... ondertussen van m'n tweede Trappiste Rochefort aan 't genieten en zodra die "Jaak" is, kruip ik in m'n bed. Morgenvroeg effe blijven liggen; dan mijn VISA laten activeren in de bank (hopelijk werkt hun stoem "kaske" wel morgen); het oliepiel, ruitenwisservloeistofpeil, etc... van de wagen laten nakijken; rugzakske inpakken en dan om 12:30 inkopen gaan doen met Cabuske en Bombero (vooral draaangk en ongezond voedsel). Daarna doen we een Quickske om 't weekend goe in te zetten en vervolgens rijden we om 14u door richting Lommel (met een tussenstop op 't Kiel om extra kaarten te kopen voor Beerschot - Genk op Paaszondag). Vermoedelijk liggen we rond 16u in de zetel met ons eerste Grimbergenske en chips, en een uurke daarna in onze privé-sauna (ah ja, als ge iets doet, moet ge 't goed doen). 's Avonds staat er spaghetti op 't programma en vervolgens het discotheekske van 't park (de gebruikelijke jeneverquiz gaat NIET door dit jaar) vermoed ik.
Hmmmm... Centerparcs... zuipen, vreten, zweten (in de sauna), onnozel doen (in 't zwembad), smskes sturen (naar de vriendinnen op het thuisfront) en krabben "wor 't joekt" zonder enig gevoel van schaamte. Gewoon een "mannenweekend"! En neen, geen choco's van 't jaar!!! Eveneens geen hopeloze versierpogingen bij Nederlandse juffrouwkes (de behoefte is er ni echt). Oh ja, we krijgen wel een "verrassing" (hopelijk in de vorm van een bubbelige drank in een fles van minstens 1.5 l - tiens, misschien worden er dan toch wel versierpogingen ondernomen... kwestie van die bubbels ni alleen te moeten opdrinken).
Soit, op 't werk mogen ze ni klagen. 'k Sta vóór op de planning, dus den extra request van den team leader (nen hele goeien trouwens... en 'k zou em da eigenlijk meer moeten zeggen) kan én mag volgens mij géén enkel probleem opleveren!!! De persoon in kwestie weet wat hem te doen staat maandag (en mag gerust dit weekend of maandag eerst contact opnemen met mezelf indien nodig) ;-)

druk

Vrijdag direkt na 't werk een uurke gaan lopen en vervolgens naar 't Kiel gevlamd om op tijd aan 't Stadion te geraken. Pfff... héél wa moeite voor niks gedaan. 't Trok op ni veel. Vooral de twee van de drie verdedigers (en dan heb ik het NIET op Kurtje VD). Soit, na de match nog één pintje gedronken en dan naar huis... en vrijwel onmiddellijk den beddenbak in.
Zaterdag gaan eten bij vrienden en 's avonds naar een optreden van (hou u goe vast) Katastroof gaan zien :-) Oep den Baarechoem begot!!! 't Was keiplezant, maar tevens vermoeiend.
Zondag naar Sfeer in Gent geweest. Chique beurs, maar eerder toegespitst op de beter begoede Belg als ge 't mij vraagt. We zijn effe bij een collega van de vriendin geweest en hebben daar als het ware een bv ontmoet (Veerle Dobbelaere - die verkoopt knappe, doch zéér dure, kussens en poefen). In 't echt wel een knappe madame trouwens. Daarna nog gaan iets gaan eten. En dan achter de pc blijven plakken... moest nog een "wrap up" maken van de training van afgelopen week en ben dan eens gaan kijken "op den chat" (en daar dus blijven hangen).

Durchfall

Normaliter zou ik vanavond gaan lopen zijn... ware het niet dat mijn darmen roet in 't eten gooiden. Was vanmiddag al een paar keer langs de sanitaire voorzieningen in Anderlecht gepasseerd (zit effe tijdelijk terug bij een vroegere klant aldaar). En op weg naar huis (tegen de verplichte 90 km/u... want ik denk aan 't milieu) was 't bijna... te laat :-S
Dus in plaats van richting fitness, werd het richting "mi casa". Net op tijd dus. En de toestand verbeterde ni echt snel... maw besloten om thuis te blijven en me wa verder voor te bereiden op m'n training van zeer binnenkort.
't Lopen zal dus morgen gebeuren nà 't werk en vóór 't carnaval (want oep het Kiel is 't carnaval morgenavond)!!!

straffen toebak

Na eerst tevergeefs zo goed als àlle "front end" oplossingen uitgeprobeerd te hebben, uiteindelijk toch een oplossing gevonden voor 3 nieuwe KPI rapportjes... zij het in de "back end". Soit, ni getreurd, 't marsjeert "comme il faut". Maar 'k heb ook slecht nieuws. Eén van de nieuwe requirements... impossible in the current version of BW. Eventueel mits een mega work around én een aantal restricties, kunnen we wel iets forceren, maar 't gaat ni 100% zijn wat ze willen.
Na 't werk een uurke gaan lopen ZONDER in 't rood te gaan. YES!!! 'k Was een beetje bang dat het te vroeg zou zijn na het MTB avontuur, maar blijkbaar niet. Zowel de benen als 't hartje konden goed mee vandaag.
Vervolgens richting broer Bart gereden, want 'k was babysit van dienst vanavond. Aldaar rap een paar boterhammekes in m'n kaske geslagen (amai... reuzehonger, zenne), 't superneefje slaapwel gewenst ('t nichtje lag al in haar beddeken), effe met Fien gespeeld (da's den hond en ze had een nieuw speeltje) en daarna laptopke aangezet en gewerkt. Had nog iets beloofd aan een collega mbt een proposal voor een klant van ons. Doeme... da duurde langer dan verwacht, want 'k wou eigenlijk nog wa verder werken aan mijn voorbereiding voor de cursus die ik binnenkort ga geven. Daar heb ik "slechts" een klein beetje aan kunnen werken vanavond.
Al bij al, was 't een produktieve dag... en 'k voel me er goed bij!

goed gevuld weekendje..

Zaterdag EINDELIJK mijn "oude" keuken afgebroken. 't Ging eerlijk gezegd vlotter dan verwacht. Een klein probleemke met 't water (we dachten dat we 't volledig hadden afgesloten, maar waren één kraantje vergeten goed dicht te draaien), maar da was tamelijk snel opgelost, mede dankzij Mr Geurdie. Nuts in de Pleuts was ook van de partij en met z'n driekes ging da goe vooruit.
Daarna was 't tijd voor een culinair experimentje... 'k ging nl. zelf eens paprikasoep maken. Eerst wat look (lees: vrij veel) aangestoofd (iets té snel... stoem elektrisch vuur, 'k ben da nog altijd ni gewoon precies), vervolgens fijngesneden stukjes paprika toegevoegd en 2 gepelde tomaatjes. Daarna een buske tomatenpuree en vervolgens aangelengd met water. Daarna nog wa mozzarella toegevoegd en 't geheel "proberen" te mixen (die mozzarella was een slechte keuze... beter achteraf toevoegen). Soit, 't resultaat mocht er wel wezen. Een lekker én stevig soepke.
Zondagochtend vroeg opgestaan, doucheke gepakt, banaantje gegeten en langs den bakker voor een rijsttaartje alvorens richting Pajottenland te rijden (er stond trouwens ene te flitsen op den E19... om 8:30 op ne zondagochtend... good busy). Er stond immers een activiteit van Cernum InMotion op 't programma. Onderweg da rijsttaartje naar binnengewerkt evenals een extra banaan en een koffieke. Jawadde... 'k stond daar tussen semi-professionals, allemaal met een "pamperbroekske" aan (behalve ik natuurlijk - doeme, 'k voel het nog altijd). Enfin, we gingen een parcourske voor beginners doen. Pfffff... afgezien, MAAR... 't was eigenlijk wreed plezant. Volgende keer doe 'k ook zo'n pamperbroekske aan én zorg ik voor deftig schoeisel (want mijn Pumakes gleden constant van de trappers). Daarna ne "vuile vent me friete" gegeten en hopsa... richting 't Valaar om de "den Een" de kwartfinale van de Beker van Antwerpen te zien voetballen. 't Was een aangenaam weerzien met enkele oude voetbalmakkers. Dé vraag van de middag was "Rafke... wannieër komde gij trug sjotte?". Waarschijnlijk volgend seizoen dus... eerst die 20km van Brussel zien uit te lopen.
Oh ja... "den Een" heeft met 3 - 0 cijfers gewonnen (2 wereldgoals van m'n persoonlijk idool, Nickske).

a shitty day, turned into a bright one

Vandaag ben ik dus voor 't eerst op m'n "tijdelijke" lokatie voor de komende 2 weken gaan werken. Mijn projectleider heeft verlof (welverdiend trouwens), dus zit ik de komende 2 weken "aan de bron". Er zou een "vaste" pc voor mij voorzien zijn, maar er waren serieus wat issues met software-installaties :-( Uiteindelijk dan toch Remedy en Lotus Notes geïnstalleerd gekregen met de hulp van een paar ex-collega's van 't 7e en een vriendelijke help desk persoon.
Met m'n laptop aanloggen lukte ook al niet... "plots" viel m'n frankske... er heeft eens één van de IT boys ons ongelooflijk geholpen, dus heb die pee effe opgebeld. 't Bleek ni zo voor de handliggend te zijn, maar den beste kerel heeft het toch geflikt... CHAPEAU!!!
Voorts was er al een paar dagen een serieuze issue met een InfoSpoke (voor de leken onder u - da's in pseudo mensentaal de manier om gegevens vanuit een InfoCube naar een flat file te downloaden) die plots extreem traag was geworden. Ik had de eer om vanochtend een oplossing te vinden... joepie :-S Enfin, de work around was theoretisch al voorbereid gisterenavond, maar de praktische uitwerking was ni zo simpel als eerst gedacht. Soit, na een ochtendje doorwerken, is 't me toch gelukt. Oef! Alweer tevreden klanten (in Frankrijk trouwens).
Voorts was er hier thuis nog een "issue" met "de kabel" (nee, nee... ni "den draad", maar de tv-kabel). Er zou vandaag een technieker komen... tussen 12:30 en 18:00 (euh... dan is ne normale mens dus op z'n werk). Soit, 'k had een slachtoffer gevonden om de Telenet-man te ontvangen. Rond 14u was de klus al geklaard en kon m'n slachtoffer m'n stek verlaten.
Maar... da's nog ni alles. Vandaag stond een 60-minutenloop op 't programma. 'k Zag er eerlijk gezegd een klein beetje tegenop... 60 minuten. Da's een halve voetbalwedstrijd + de rust. Enfin, bon, soit... 't stond op de planning, dus na 't werk reden we naar de fitness. Daar kwam ik tot de constatatie dat m'n beginhartslag vrij hoog lag (120) :-(
Dat beloofde dus... maar wat bleek? Ok, m'n hartslag ging de hoogte in, maar helemaal ni zo snel, noch zo hoog als ik had verwacht?! Alweer goed nieuws dus. En bovendien had ik superbenen!!! Het voelde zelfs TRAAG aan. Maar zoals dus gevreesd, 'k heb 2 wandelpauzes moeten inlassen. Desalniettemin hou ik er een goed gevoel aan over.
Sebiet effe naar Vuurzee kijken se... me ne goeien Trappiste Rochefort én een klein zakske chips (de groten zijn immers verbannen... ge moet ergens mee beginnen, hé). En daarna bed in, en het voeteinde omhoog zodat de beentjes kunnen ontspannen. Immers... zondag gaan we mountain biken. 'k Ben eens benieuwd... 'k heb da eigenlijk nog nooit gedaan.

nog meer goed nieuws

Yes, yes... na gisteren een puike prestatie neergezet te hebben op 't werk (al zeg ik het zelf), ben ik vandaag op 't zelfde elan voortgegaan. Gisteren met een beetje inventiviteit en wat plak- en knutselwerk ineens de oplossing ineengebokst voor 2 belangrijke KPI rapportjes... jiehaa ;-)
Vandaag stonden er een paar kleine ad hoc taken op 't programma, die eveneens met brio werden uitgevoerd (uiteraard). Ook heb ik vandaag toestemming gekregen om volgende week nog eens 2,5 dagen te gaan presteren bij een ex-klant in Rotterdam (training geven aan een paar key users aldaar). 'k Zie er eerlijk gezegd een klein beetje naar uit... want het gezegde luidt "verandering van spijs, doet eten". De ondervinding leert me dat er een grote waarheid schuilt in die uitdrukking. Immers effe volledig iets anders doen, op een andere lokatie, met andere invalshoeken, e.d. geeft achteraf weer extra moed om verder te doen op het dagdagelijkse (en eventueel zelfs nieuwe ideeën).
Maar er is nog een reden tot vreugde... oh ja, vanavond ben ik nog eens langs mijn nieuwe favoriete fitnesstoestel gepasseerd: de loopband. 55 minuten aan 1 stuk gelopen zonder in de problemen te komen. Er was één uitzonderlijk piekske in 't lichtrood, maar op dat moment was ik me in m'n gedachten druk aan 't maken (heb al gemerkt dat dat een negatief effekt heeft op m'n hartslag). Daarna gestretcht, een klapke gedaan met "de Lorre" (doet blijkbaar stage in de Sportopolis) en met "den Baeki" (die was aan 't trainen). Vervolgens rap gedoucht en naar huis gereden om aan 't eten te beginnen. Een volkoren spaghettike met een tomatensausje aangevuld met stukjes paprika, champignons, stukjes kip (overschot van 't weekend) en spekreepjes. 't Heeft gesmaakt!
Ondertussen nog wa verder gestudeerd (den tv marsjeerde hier vanavond toch ni... 'k kreeg enkel maar sneeuw te zien) en nu de tandjes poetsen en den beddenbak in! Oh ja, morgen een lunchdate met een Nederlandse blondine... grrrr ;-)
(en 's avonds met een Belgische blondine... GRRRRrrrr)

good news, bad news

let's start with the bad news... for some reason Sundays seem to be offdays (sportswise). Todays run sucked big time. I didn't even bother counting the walking breaks. Heartbeat was off the entire time :-(
Anyway, I persisted and accomplished the 55 minutes (including lots of walking breaks).
The afternoon/evening was a lot better. BEERSCHOT (thé team in the Jupiler League) won against FCB olé olé (Bruges) :-) What a game!!! And why the fuck am I typing this message in English for??? Soit, 't was een BEREMATCH!!! Iedereen in 't Beerschot elftal was ZALIG!!! 'k Ben er nog ni helemaal goe van!!! 't Bier vloeide rijkelijk tijdens én nà de wedstrijd! Met deze ploeg zouden we zelfs Europees geen slecht figuur slaan (let op m'n woorden)!!
Enfin, tandjes poetsen en bed in... want 't zal weer vroeg dag zijn :-S

ambiance uit een onverwachte hoek?

Gisteren zat ik op restaurant met m'n teamleader (verder afgekort als TL) naar aanleiding van ons jaarlijks evaluatiegesprek. 't Was een gezellig brasserie/resto'ke op 't "Zuid" (in de buurt van 't Museum van Schone Kunsten). Op 't menu stond voor TL vis met frieten en voor mezelf "chicon gratin" (mijn all time favorite). 't Kwam ineens met puree bij. Tijdens 't wachten genoten we van een Hoegaarden (TL) en een portooke (ondergetekende). Tevens werden de koetjes en kalfjes even opzij geschoven voor het "serieuzere" werk. Daarover ga ik hier echter niet uitwijden.
Enfin... 't eten was heerlijk en de bijhorende wijn eveneens. Na 't eten besloten we om toch maar geen dessert meer te nemen, maar wel een muntthee (TL) en een koffie (me, myself and I). Toen we daar "rustig" van zaten te genieten, ontstond er plots lichte tumult aan "den toog". 't Ging er al vrij snel minder rustig aan toe en er werd serieus geroepen en gescheld. Tot plots de garçon (als ik me ni vergis met z'n rechter) uithaalde naar zijn opponent (blijkbaar een klant van de zaak). 't Was een voltreffer en ja hoor, we werden gratis getrakteerd op een vechtpartij in het restaurant. 't Is eens iets anders. Snel rondgekeken of er geen Trigger Happy mannen rondliepen... dat was niet het geval. Dus een levensecht gevecht als het ware. 'k Dacht effe da'k op Deurne Noord zat :-)
Enfin, enkele snel reagerende klanten, hebben het duo uiteindelijk uit elkaar gekregen en de "ontevreden" klant is vertrokken, terwijl de garçon even verdween in de keuken.
'k Heb alvast een extra opslag gevraagd... zie het als een "gevarenpremie" ;-)