eerste werkweek

Yup, de eerste werkweek zit erop. 't Is serieus druk geweest. Onze dagindeling voor de eerste vier dagen was als volgt:
- 7:30 ontbijt
- 8:00 met de "Belgian Mob Mobiel" richting kantoor
- 8:30 beginnen werken
- 12:30 lunch
- 13:30 werken
- 18:45 terug naar 't hotel voor een doucheke
- 19:30 ergens gaan eten
- 23:00 opstappen op tram 7 (richting droomland)
We staan momenteel op schema (ondanks de massa aan objecten die moeten gecopieerd worden), dus normaal gezien beginnen we volgende week met "data quality checking". De CFO was al onder de indruk, dus dat zit wel goed. Dinsdag vlieg ik er terug in, want maandag moet ik terug naar de social security office in Atlanta. Hopelijk met meer succes deze keer.
Vrijdag zijn we rond 16:00 aangekomen aan Dulles Airport. Er was een security line... ni te doen. Maar, ik had tijd... gelukkig maar. Alhoewel... 5 minuten voor ik zou kunnen boarden werd aangekondigd dat onze vlucht een uur vertraging had :-S
Anyways, 'k heb wa gelezen en uiteindelijk zijn we nog op een deftig uur aangekomen in Atlanta.

pressure

Pfff... 'k kan al ni meer volgen... zo druk is 't hier. De kick off meeting van dinsdagochtend was "letterlijk" een kick off. We zijn er onmiddellijk na de meeting ingevlogen. Work shops? Ni nodig... eind juni moeten er resultaten zijn... in produktie (wat had je anders gedacht?)! Enfin, één MEGA voordeel... ze weten hier verdomd goed wat ze willen én "toeters en bellen", da's voor later. I like it :-)
Wat telt is dat er cijfers worden geproduceerd die correct weergeven wat er met de business gebeurd. Al de rest is bijzaak.
Dus, sinds dinsdag is 't opstaan, ontbijten, werken, lunchen, werken, in 't hotel een doucheke pakken, eten, slapen. Voor fitnessen is gewoon geen tijd. 'k Had een ijdele poging ondernomen om deze ochtend voor 't ontbijt te gaan... maar toen m'n wekkerke om 6u afliep, heb ik m'n alarm een uur vooruit gezet en heb ik me terug omgedraaid. Uitslapen, da's voor van 't weekend ;-)

suiker

Yes, Stef is born! En nee, 'k ga geen foto's publiceren... da's privé. 't Doet wel raar. Nog geen volle week "weg" van "huis" en voor de 3e keer nonkel worden. Binnen een paar maanden zal 't trouwens voor de 4e keer zijn. 't Zal ook gemakkelijk te onthouden zijn wanneer hij geboren is... nl. op dezelfde dag dat Apple de nieuwe iPhone 3G heeft aangekondigd :-)
Insiders begrijpen de "link" wel.
En yup, binnen een goeie maand kan ik er mij één aanschaffen ('k ga van 't weekend al eens polsen of ik een bestelling kan plaatsen).

milieu

Ondertussen al een 4-tal dagen achter de rug hier in Atlanta en wat me opvalt is dat ze hier helemaal niet mileubewust zijn. What a shame! Ge ziet hier ongelooflijk veel groen en bomen... écht ni te doen (ni goe voor m'n allergie, maar... 'k heb voorlopig minder last dan thuis... 'k pak ondertussen ook nieuwe medicatie, misschien helpt da beter)! Op die 4 dagen tijd, heb ik meer plastic zakken verzameld dan de afgelopen 5 maanden in België. Reken maar uit! Bovendien wordt er hier helemaal niet gerecycleerd. Alles gaat in dezelfde zak (en je bent vrij te kiezen wat voor zak... dus geen dure zakken van "'t stad"), of het nu karton, papier, etensresten, glas, of eender 't wat is... alles gaat tesamen. Daar kunnen ze toch nog in verbeteren me dunkt. In sommige staten staan ze een pak verder op dat vlak. In de parkeergarage hier staan ook megabrandstofzuipende wagens... beemers, megatrucks, Jeeps, Corvettes, ... knap om naar te zien wel, maar oh zo slecht voor "mother Earth". 'k Ga het toch bescheiden (proberen) te houden... voorlopig staan m'n zinnen op een Honda CR-V ("Something new to CRaVe"), maar ook nog een beetje op een Acura TL (vanwege de aggresieve/sportieve lijn). Beiden vallen qua verbruik nog relatief mee ;-)

Positief nieuws...

Vandaag zijn m'n meubels geleverd! YES, eindelijk eens goed nieuws :-) Het in elkaar zetten ging ook vrij snel vooruit, zodat ik rond 10u al richting bureau kon vertrekken (checken van mails + een documentje op Janice haar bureau achter laten zoals beloofd). Vervolgens in de Mall iets gaan eten en bij de kapper binnengesprongen. Dat werd DRINGEND tijd (maar is er de afgelopen dagen/weken gewoon niet van gekomen). Enfin, dieje gast begon met de volgende vraag: "which hairproducts do you use?" (op een Nutella toontje). Ikke: "eurgh... just gel", waarop hij: "we have to get you auit using that gel!" :-) Goe bezig!!! Enfin, de man heeft z'n best gedaan en 'k loop er terug wat verzorgder bij ;-)
Daarna nog maar eens gaan shoppen... bedlinnen, koffiezet, keukenrolhouder, handdoekhangers, ne stofzuiger (nen Dyson "ball"), gloeilampen en scheermesjes. 'k Heb me nog fameus moeten inhouden, maar 'k vrees dat ik een dezer tegen de limiet van m'n credit card ga zitten. Hopelijk houdt die het nog een week vol... tegen dan is m'n eerste pay cheque "binnen" en heb ik hopelijk een bankrekening en een Amerikaanse credit card. If not, dan gaat het spannend worden peins ik.
Bon, 'k ga stillekes aan afsluiten en m'n bedje (understatement of the week... 'k heb nl. een King Size) opdekken (stofzuigen is immers al lang gebeurd). Daarna nog een pintje nuttigen en een P-magazine lezen ('k sta er nog keiveel achter) en dan m'n bed in. En morgen blijf ik liggen! Basta!

pain in the a**!!!

Bon gisteren vroeg opgestaan om op tijd naar de Social Security Agency (SSA) downtown te vertrekken. 'k Was nog tamelijk vlot daar en bovendien was er slechts een klein aantal wachtenden voor mij. Goed voorteken? I don't think so! In plaats van m'n nummer te ontvangen, kreeg ik de standaard boodschap te horen dat ik 10 dagen in de States moet zijn alvorens ze bij de SSA aan m'n gegevens kunnen. OE LOEMP KUNDE ZIJN??? Da nummerke stond te blinken op die trien haar scherm en da was al wat ik moest hebben. Ondanks het feit dat ik heel kalm en beleefd bleef, begon die dame zich nog wat te enerveren ook?! 'k Kreeg een standaard briefke mee waarop stond dat ik klacht kon indienen als ik niet akkoord was. Dat was maar een woord. Bij de volgende beambte aangekomen, kwam die trien zich nog ff bemoeien waardoor die pipo mij "plots" ook niet kon verderhelpen. Ook al toonde hij m'n SSN (social security number) aan die trien!!! Needless to say dat Rafke fameus pissed off was. Bende onnozelaars! Toen ik uitlegde dat m'n me aan de telefoon had verteld dat ik m'n nummer zou krijgen als ik me persoonlijk kwam aanmelden met de nodige ID bewijzen, zei die pipo "maybe in Florida they can give you another number... but we have to wait 10 days"?! WTF??? 'k Had bijna geantwoord "zijde gij echt zo simpel of doede maar alsof... loser". Er bestaat maar 1 SSN per persoon, dus als ze me dat in Florida kunnen geven, dan moeten ze dat hier ook kunnen.
Bon, wreed kwaad die keet verlaten en op weg naar het Belgisch Consulaat (is immers maar een paar 100 meter verwijderd van de SSA). Daar waren ze extreem vriendelijk en ik werd zelfs in het Nederlands verder geholpen. Op een kwartierke was alles daar geregeld. Binnen een 5-tal weken wordt m'n nieuwe identiteitskaart opgestuurd (een blauwe). Daarna moet ik geen I-94 formulierke meer invullen als ik naar de US reis en kan ik bij Immigration langs de US Residents rijen passeren (gaat veeeeeel vlugger dan de anderen). Alle, toch nog iets positiefs.
Daarna effe naar "den bureau" en m'n beklag gedaan bij Janice. Die kon heel die 'grap' ook niet geloven, maar heeft me wel wat kunnen kalmeren. Na het checken en beantwoorden van m'n mails, ben ik naar de bank gegaan in de hoop dat ik een rekening kon openen zonder dat stomme SSN. Wrong!!! Sinds een paar weken hebben ze een nieuw computer systeem en dat laat dergelijke transacties niet meer toe :-(
What is wrong with this country??? Vermits ze hier aan 't zagen waren dat m'n "rent" nog niet betaald was, vroeg ik dan maar een "cashier's cheque", maar dat konden ze mij niet geven vermits ik geen rekening heb bij hen?! PLEEAAASSSSEEEE!!! Bon, dan maar cash ontvangen en daarna in Publix (een grootwarenhuis) dat geld gaan omwisselen in zo'n cheques (hier op de property aanvaarden ze nl. geen cash). Hoewel iedereen dat hier de normaalste zaak van de wereld vindt, vind ik dit toch wel een van de domste systemen ter wereld. Ik haal bij de bank (vrij veel) cash op, moet dan naar een supermarkt (of tankstation) om dat te kunnen omwisselen in een of meer cheques en die dan op hun beurt gaan afgeven hier aan de balie?! In plaats van mij gewoon rechtstreeks via m'n VISA te laten betalen. Da's toch voor iedereen veiliger en eenvoudiger?
Soitm daarna ben ik een handdoekenset (inclusief douchegordijn en voetmat) gaan kopen zodoende bij de volgende douchebeurten m'n hele badkamer niet onder water te zetten. Ook nog ff gaan reclameren bij T-mobile omdat m'n gsm (nota bene nog geen maand uit) al geen geluid meer produceert. Wreed handig een gsm hebben en niet horen wanneer iemand je opbelt of een sms stuurt :-S
Des Avonds dan maar ne "goeie" frisse Stella gedronken en een paar (nee geen volle bus) Pringles gegeten.

travel time

Allright, woensdag was het dan zover... vroeg opstaan (bij m`n sjoeke) en dan richting Zaventem. Inchecken ging deze keer vrij vlot (ondanks een licht overgewicht). Het afscheid hebben we kort gehouden om het voor ons beide niet al te moeilijk te maken. Enfin, zonder problemen door de paspoortcontrole geraakt en dan ff naar de tax free. Yes, ze hadden Aberlour Double Cask Matured van 15 jaar oud(sweet). Net geen 50 "ballen" omdat ik buiten Europa zou vliegen ;-)
So far so good dus... MAAR toen begon de miserie. Aan de security check eerst de gebruikelijke resem checks afgewerkt: laptop uit de tas; plastic zakje met toiletgerief uit de handbagage; klein geld, gsm, portefeuille, etc... ook apart door 't machine en dan zelf door de "iron gate". En toen gebeurde het... "van wie is deze bagage?" klonk het plots. U raadt het, het was mijn handbagage. Alles werd er stuk voor stuk uitgehaald en dan apart opnieuw door de scanner gehaald. Geen probleem meer, maar toen ik vroeg wat er dan initieel scheelde, kreeg ik te horen dat het hoogstwaarschijnlijk het slotje van m'n koffertje was??? WTF?! Enfin, 'k ging m'n trip daardoor niet laten verpesten. Na alles terug ingepakt te hebben, ging ik verder. En toen, onder het motto "you meet them wherever you go", kwam ik plots Pushpa tegen (eveneens een Up With People alumn). Zij werkt voor American Airlines (al een paar jaren ondertussen). Soit, ff bijgepraat en dan naar m'n eigen gate.
'k Had m'n plaats al op voorhand gereserveerd (stoel 19G) en ik hoopte dat ik een 'aangename' buur zou krijgen (of niemand). Maar Murphy was me alweer niet vergeten. Een heel gezette (ze had zelfs een verlengstuk nodig voor haar veiligheidsriem... go figure) Franstalige dame (die trouwens geen letter Nederlands, noch Engels sprak/verstond... en op weg was naar Las Vegas nota bene, waar ze enkel Engels en Spaans klappen), zat al op de stoel naast de mijne. Ze begon ook al direkt te zagen, wat me ertoe bracht vrij snel m'n iPod boven te halen en de muziek loeihard te zetten. Soit, na een tijdje kwam een hele vriendelijke stewardess m'n buurvrouw melden dat er achteraan nog zetels vrij waren en dat ze zo meer plaats zou hebben ('k denk eerlijk gezegd dat ze een beetje medelijden met mij had). En ja hoor, Murphy liet ze begaan :-) Plots had ik "bewegingsruimte".
Over de vlucht zelf valt ni zoveel te vertellen, afgezien van 't feit dat de pasta deze keer echt wel lekker was (als 't zo is, dan mag het gezegd worden, ni waar?). Na de landing ging het eigenlijk ook allemaal vlotjes. Een ding waar toekomstige reizigers naar Atlanta op moeten letten... alle "vloeibare" zaken die je in de tax free onderweg hebt gekocht (op de luchthaven van vertrek of op 't vliegtuig), moet je in je "checked luggage" (dat is, de bagage die je in het cargoruim van het vliegtuig meegeeft) steken alvorens die opnieuw in te checken (yup, u leest het goed... OPNIEUW inchecken). Immers, na het herinchecken van je bagage, volgt een nieuwe security check en die is nog erger dan op Zaventem (hoewel ze daar niet over m'n slotje vielen). Schoenen moeten onverbiddelijk uit. Ook al zijn het slefferkes.
Na al dit security gezever, richting Hertz bus gestapt en ietske later de koffer van m'n nieuwe huurwagen (ne Ford Taurus SEL modeljaar 2008) geladen. Djiezes kraajst... twee koffers, handbagage, laptop... fluitje van een cent. 'k Kon er zelfs nog 2 koffers bijsteken!!! Bon, ff de spiegels afgesteld, m'n zonnebril uit de handbagage genomen en "on the road" richting de kantoren van Alti Inc. Na aldaar ff bijgepraat te hebben met Janice (onze office manager) en Rosemary (van de receptie) en m'n mails te hebben gecheckt, ben ik nog ff gaan shoppen:
- luchtmatras (meubels worden immers pas morgenvroeg geleverd)
- hoofdkussen
- dun dekentje
- bestek
- set van borden
- eten (slaatje) en drinken (water, Coke Zero, Stella... hehe)
Dan was het tijd om te eten en uit te pakken. Rond 21u ben ik op m'n luchtmatraske gaan liggen, want m'n pijpke was uit.
Morgen meer!

Surprise!!!

Vrijdagnamiddag bij wijze van "afscheid" nog rap een programmaatje geschreven om vanuit een "job" de bijhorende process chain te tonen ('t programma is iets generieker, maar dit was het uiteindelijke doel). Interessant, hé??? :-D
Just kidding!!! Na 't werk zouden m'n sjoeke en haar dochter me komen oppikken om samen ergens te gaan eten. Het ergens was een verrassing. Op 't menu stonden een paar héél typisch Belgische gerechten... en vermits ik die typische gerechtjes voor een tijdje ga missen, heb ik gekozen voor "stoofkarbonaden met frietjes". Als nagerecht viel m'n keuze op de "Moulleux van Callebaut chocolade". Man, 'k heb m'n vingers afgelikt! Achteraf zouden we nog ergens iets gaan drinken, MAAR... 'k moest geblinddoekt in de auto. Hmmm, geen goed idee daar ik leid aan wagenziekte. Enfin, uiteindelijk toch op m'n tanden gebeten en geblinddoekt meegereden... richting Boechout. Daar aangekomen stond ik "plots" voor een café dat ik eigenlijk "van toeten of blazen" kende. Toen we de deuropening naderde, zag ik een bekend gezicht vanchter een videocameraatje... damn, een surprise party! Eerlijk gezegd ben ik daar veel te emotioneel voor, maar... 't was héél goed geregeld van m'n liefste!!! Enfin, 'k ging er vanuit dat het enkel familie was, maar groot was m'n verbazing toen ik de trap opging. De mannen van de voetbal, familie, vrienden van vroeger, ... jawadde, da had ik echt ni verwacht! 't Werd me ook al snel allemaal ff te veel en ben beneden gaan bekomen met een paar platte waterkes. De hele avond ben ik maar bij die Chaudfontainekes gebleven (hoewel er een héél ruime keuze aan whiskeys was). Van de "crew" heb ik een soort van collage van een paar topmomenten gekregen. Zalig, maar de traantjes vloeiden. Boven in het zaaltje, hing ook een vlag op met de Belgische driekleur... 'k had al een paar namen gezien, maar 'k wist dat daarbij nog veel meer tranen zouden vloeien. M'n sjoeke is er in geslaagd om achter m'n rug niet enkel de familie en m'n beste maten (tijdens 't avondfeest van een trouwfeest alwaar ikzelf aanwezig was nota bene), maar tevens ook enkele collega's te laten tekenen! Ouch, da pakt écht wel. Die vlag krijgt een speciaal plaatske in m'n nieuwe "crib". Voorts waren er nog individuele kaarten en brieven. Samen met de vlag heb ik die pas echt gisteren gelezen... toen de emoties iet of wat weer onder controle waren. Wat ik van 't weekend eigenlijk onthouden heb is dat ik een ongelooflijke gelukzak ben!!!
Enfin, nu is de countdown gestart... 't beloven nog een paar zware dagen te worden, maar... 'k heb een goeie backup en dat voelt wel goed aan.

laatste werkdag...

Bon, vandaag is dus "de leste". Gisteren een afscheidsdrink gehad met collega's en ex-collega's in het verre Diegem én m'n sjoeke was er ook bij (en tevens m'n chauffeuse). 't Was gezellig, maar damn... time flies. Bij deze aan iedereen die heeft bijgedragen aan de vele enveloppekes, kaartjes, etc... ne welgemeende thank you! Da was echt ni nodig, maar 't is uiteraard welkom én 't was goe ingepakt :-)
'k Ben hier eigenlijk klaar met m'n werk... dus ga seffens nog eens m'n documentatie overlopen en alles aan de juiste perso(o)n(en) doorsturen.

drukke tijden

"De tijd vliegt snel, gebruik hem wel!"
Een wijze spreuk uit het verleden, waar ik meestal eigenlijk té lui voor ben.'t Is te zeggen, 'k hou me liever met andere dingen bezig dan wat soms meer dringend is. Enfin, afgelopen weekend heeft m'n lieve vriendin me (nog maar eens) geholpen met een soort van planning op te stellen voor de komende dagen. Vandaag heb ik me er zelfs voor een groot deel aan gehouden en achteraf gezien voelt dat wel goed. 't Is precies ook alweer een eeuwigheid geleden dat ik hier nog eens iets neergepend heb. Tja, er is dan ook nog zoveel te doen én 'k heb bovendien het genoegen om voor de laatste keer "van wacht" (weliswaar in tweede lijn) te zijn ('k had me m'n laatste werkweek in België wel anders voorgesteld).
Ondertussen lijkt de tijd weer even sneller vooruit te gaan dan pakweg een paar maanden geleden. Da's normaal zeker?

pijn...

Ondertussen al 4 dagen terug in België en al bij al niet zoveel last van de gevreesde jetlag. Maar... de eerste twee dagen fysieke pijn geleden (nog een gevolg van de bootcampsessie). Daarna vooral emotionele pijn... al een voorsmaakje van wat ongetwijfeld nog erger gaat worden de komende dagen, weken en maanden. 't Ergste is te realizeren dat anderen (lees: mensen die mij nauw aan het hart liggen en mensen bij wie ik nauw aan het hart lig) eveneens en misschien zelfs nog hardere pijnen (gaan) doorstaan. 'k Hoop maar één ding, dat ze beseffen dat het gemis aan mijn kant even groot is en dat we na afloop kunnen bevestigen dat liefde inderdaad alles overwint.



CJ, 'k zie je graag!!!

final day in Florida :'-(

Yup, 'k zit momenteel aan gate B4 van de luchthaven van Sarasota/Bradenton, te wachten op vlucht 1428 met bestemming Atlanta. Normaal gezien zou ik nu al ge"board" zijn, maar de vlucht heeft maar liefst 40 minuten vertraging. Perfect dus om van de free wifi gebruik te maken om m'n blog te updaten.
Gisteren had Jenny (een goeie vriendin sinds 1996 bij wie ik gelogeerd heb in Sarasota) een dagje vrij, dus zijn we, na een korte stop aan de social security office (en YES de application werd onmiddellijk aanvaard), met ons tweetjes naar Siesta Key Beach getrokken. SWWEEEETTTTT!!! Da's één van dé schoonste stranden ter wereld, I kid you not! Het zand is wit... en heel fijn. Gisteren was er een "yellow flag", dus... interessante golven ;-) Ondanks veelvuldig insmeren met Banana Boat SPF15, zoveel mogelijk in de schaduw te zitten én in de namiddag een T-shirt aangedaan te hebben, ben ik toch alweer (serieus) verbrand. M'n gezicht heeft precies de meeste schade opgelopen, maar m'n rechterschouder ziet er ook tamelijk "reddish" uit. Soit, 'k heb me ongelooflijk vermaakt en heb verder gelezen in "De Verloren Tombe" (een ongelooflijk spannend boek).
's Avonds ben ik met Jenny mee naar BootCamp geweest. Damn, serieus afgezien. We zijn begonnen met een kleine "run across the bridge" (zoek morgen wel ff op welke brug dat juist was) en daarna waren het vrij zware buikspier, armspier, beenspier, ... oefeningen. Ni te doen. 'k Dacht eerst bij mezelf "piece of cake... da zijn hier allemaal grietjes en bomma's... 'k ga da wel aankunnen". Niet dus. Afgezien, gezweet, moeten opgeven. 'k Was eigenlijk een beetje beschaamd over mezelf. Enfin, nu weet ik dat er nog véél werk aan de winkel is om terug "in shape" te geraken.
Na bootcamp hebben we FireSub sandwiches gegeten en naar de "season's finale" van My Name is Earl én The Office gekeken en eveneens de derde laatste aflevering van Lost Season 4. Man, da belooft. Zodra ik in Atlanta gesettled ben, koop ik die reeks op DVD of bekijk ik ze op 't net ('k ga ze immers missen in den Belgique).
En nu... wachten... niet op Godot, maar op m'n vlucht. Gelukkig is m'n bagage al ingechekt "all the way to Brussels", dus hoef ik mij daar in Atlanta niets meer van aan te trekken. In principe moet ik zelfs Security niet meer verlaten, zodoende dat ik een mogelijks lange wachtrij ontloop. Bon, 'k ga 't toilet hier eens opzoeken en nog een extra waterflesje kopen. Ben ondertussen gewoon geraakt aan het drinken van veel water (minstens 1,5 liter per dag). Daarna lees ik verder in m'n boek. Tegen m'n aankomst in België (voorzien voor morgenvroeg 8u) moet het uit zijn.

verbrand

Damn... gisteren een groot deel van de dag aan 't zwembad doorgebracht. 's Namiddags ff naar "boven" gekomen om iets te eten en een nieuw fleske water te halen. En om ff met m'n sjoeke te chatten ;-)
Daarna terug naar 't zwembad en me opnieuw beginnen insmeren... om de één of andere bizarre reden, heb ik enkel m'n armen gedaan en de rest vergeten. Héééééél domme fout zo bleek een paar uurkes later. 'k Had een telefonisch interview rond 17u (SET), dus rond 16u30 ben ik naar boven gegaan. Vermits ik een beetje "jeuk" had aan m'n linkerbovenarm, toch maar eens gaan kijken in de spiegel in de badkamer. Oh boy, bovenlichaam en rug volledig rood :-( Dan maar rap een koud doucheke gepakt om af te koelen en dan alles ingesmeerd met Nivea bodylotion (da werkt gewoon 't best). Daarna heb ik m'n rug voor alle zekerheid nog eens laten insmeren met Aloë Vera en vanochtend ziet het er al hééél wat beter uit ;-)
Gisterenavond een paar zware Piña Colada's gedronken met als gevolg dat de pijp snel uit was. Ben in m'n bed gaan liggen en onmiddellijk in slaap gevallen. Tot een uur of 5 vanochtend, want dan wilden die Piña's m'n lichaam verlaten :-)

Atlanta Airport

Doeme, doeme, doeme en nog eens doeme!!! Gisteren dus m'n vlucht gemist :-(
Op tijd vertrokken, via the "kiosk" m'n boarding pass opgevraagd (duurt welgeteld 2 minuten) en ineens richting Security line (just in case... 'k had nog een dik uur). Daar werden ik en de andere reizigers vriendelijk verzocht naar de hele andere kant van het gebouw te gaan... aan het "end of the line"?! Bon, 'k heb daar dus zonder zeveren een uur en 10 minuten "verscheten", dan moest ik nog keiveel "uitpakken" (laptop, bag with liquids, ...) en vervolgens ook nog m'n sleffers uit doen. WTF??? Daarna terug inpakken, terug aankleden, ... en dan Gate B27 zoeken... nog eens vlotjes een tiental minuten lopen. Met als resultaat... Rafke was daar om 9:55 en de vlucht is om 9:43 vertrokken :-(
Bon, naar de Delta infobalie... telefoon opgepakt... nieuw ticket gekregen voor de vlucht van 11:05 en dan maar gewacht. M'n bagage was ondertussen al aangekomen hier in Sarasota. Enfin, rond half één hier geland... direkt naar Jenny gebeld, naar de bagage claim, rap een "pitstopke" en tegen dat ik buitenkwam, reed Jenny de Delta waiting line op. Nice timing. Vervolgens gaan ontbijten/lunchen in "C'est la vie" (uitgebaat door échte Fransen... hmmmm... lekkere baguetten en koffiekoeken). En vervolgens naar de pool ;-)
's Avonds naar de "candle shop" en nog wa kaarsen gemaakt. 't Was alsof ik nooit ben weggeweest. Na 't "werk" gaan eten bij Tijuana Flats (zoals je kan raden, Mecicaans) en dan nog ff tv gekeken en bed in.

de leste, zen de beste

Jawadde dadde! Vandaag vrij veel gerealiseerd. 'k Heb nu een officieel adres in Atlanta (jeej), met elektriciteit (Georgia Power) én verzekering (anders mocht ik het contract zelfs niet tekenen). Sinds deze namiddag heb ik ook meubels (jeej again)... in overleg met m'n vriendin heb ik een eetkamer, salon en master bedroom uitgekozen. De guest bedroom bestel ik pas in augustus of zo... want die heb ik uiteindelijk pas nodig in september. Recht tegenover de meubelzaak, waren een aantal car dealers... en ééntje ervan had een autotje (kleine SUV) die ik qua "look" wel ok vond. Dus, op goed geluk binnengestapt en een kwartier later was ik een testrit aan 't doen met een wagen zoals ik hem zou willen hebben (opties inclusief). Sweeeetttt!!! 'k Was eigenlijk van plan om 't bij een Duits merk te houden... maar... als 't sjoeke dit goedkeurt, dan peins ik da'k ineens een bestelling plaats!!! 'k Heb een héééééél interessant lease-voorstel gekregen. Naar Belgische normen is 't bijna gratis :-D
Ben vanmiddag ook naar de bank geweest en heb de nodige papieren meegekregen om een rekening te openen en een VISA kaart aan te vragen. Zodra m'n social security number in orde is, stuur ik de papieren op en ben ik "all set"! 't Gaat al bij al vlotter dan ik dacht ('k ben hout aan 't vasthouden). Hopelijk gaat het dinsdag ook vlot bij m'n tweede poging voor de social security number aanvraag.
Bon, nu is 't tijd voor een pintje en tv ;-)

Quattro...

Vanochtend was het tijd voor slecht nieuws... eerst de verschillende berichten over de dood van "dé Swa" en daarna niet zo positief nieuws bij de Social Security Agency. 'k Mag pas ten vroegste dinsdag een aanvraag indienen ('k moet minstens 10 dagen in de US verblijven). Blijkbaar is de informatie van Immigration nog niet verwerkt... en dat in the computer age?! Begrijpen wie begrijpen kan. Soit, ondertussen was al beslist dat ik hier volgende week niet per se hoefde te zijn, dus had ik al ineens een week verlof vastgelegd (it helps when you have friends in the US). Bon, 'k zal dus dinsdag naar de Social Security Agency in Sarasota moeten gaan. Met wa chance is daar minder volk en gaat het rap vooruit zodat ik daarna nog iets van m'n dag heb.
Ondertussen heb ik een beslissing getroffen mbt m'n toekomstige woning. De keuze was ni gemakkelijk, maar deze lokatie is gewoon perfekt! 't Was iets duurder als de anderen, maar 't is z'n geld wel waard. Nu nog beslissen welke meubels (heb al een eerste idee, maar ga morgen nog een tegenbod vragen op een ander) en da's van de baan.
't Enige wat me nog rest dus is... nen otto. Dà gaat lastig worden om te kiezen :-S Wat ge hier allemaal ziet rondrijden... ni te doen ;-)
Ah ja, 'k heb ondertussen ook een Amerikaanse "cell phone" (met nummer uiteraard). En dat voor een "nobody" (zonder social security number ben je hier nl. niks, nada, zilch). Good busy, hum? Ondertussen heeft dat ding nog ni stilgestaan. Heb al een aantal interviews via m'n nieuwe "werktuig" afgewerkt én ook een heel belangrijke face-to-face. Die meeting was met de twee partners van een firma hier... de ene is Belg, de andere een Fransman. En? Blijkbaar hebben we in onze netwerken een aantal mensen "gemeenschappelijk". Damn, it's a small world!!!
'k Heb ook contact gehad met m'n manager bij een "oude" klant... én een zeer positieve boodschap gekregen ;-) To be continued...

U raad het... dag 3

Bon, vandaag nog een paar aanbevolen lokaties van de Promove guy gecheckt én een beslissing genomen. Details volgen later wel als alles in kannen en kruiken is. 't Complex wordt momenteel bewoond door een héél internationaal gezelschap (Finnen, Fransen, Duitsers, ...). De dame aan de balie was een Britse. Haar man is een paar jaar geleden naar hier verhuist voor z'n werk. Zij is een jaar later afgekomen. Toffe madame die me héél wat nuttige info heeft bezorgd.
Soit, in de namiddag ben ik op zoek gegaan naar meubels (na een paar afspraken gemaakt te hebben via email, die ondertussen terug perfekt werkt). 'k Ben een paar keer serieus verloren gereden, daar de straat waar de Aaron's zich bevond niet in de Hertz gps stond... good busy! Voor het bezoeken van car dealers restte er geen tijd meer. Ben nog ff gaan fitnessen, daarna gedoucht, net gegeten en seffens een telefonisch interview. Daarna kruip ik in m'n bed denk ik.
Morgen is 't back to the paperwork...
Oh ja, vanavond rond 19u was 't buiten 90°F (da's ongeveer 30°C als ik juist gerekend heb)... en da's zonder de luchtvochtigheid gerekend!!!

2nd day...

Vandaag ben ik samen met Janice (de operations manager hier) naar Promove geweest. Da's een soort van agentschap dat je helpt bij het zoeken naar een geschikte woning. Hoewel de Gables van gisteren redelijk "perfekt" is... kwam de Promove medewerker met nog 2 interessante "deals" op de proppen in dezelfde buurt. Tevens heeft hij ons zeer goed geïnformeerd over de aanschaf (of lease) van meubels (niet onbelangrijk als je slechts voor een paar jaren "verhuist"). Vervolgens zijn we op onderzoek gegaan naar "cell phones". Voor een écht abonnement, moet ik dus eerst m'n social security number hebben én een credit score. Beide worden eerstdaags geregeld. Bij T-mobile kan ik voorlopig terecht voor een soort van "prepaid" abonnement. Zodra alles in orde is, schakel ik gewoon over op een "normaal" abonnement en krijg ik m'n gratis gsm ;-) We hebben ineens nog een paar "plugs" gekocht (om m'n Europese stekkers in een Amerikaans stopcontact te kunnen steken) en vervolgens gaan lunchen (een wrap). In de namiddag heb ik verder gewerkt aan m'n opdracht en die zo goed als beëindigd.
Daarnet nog wat extra boodschappen gaan doen... en dit keer wel gezondigd. Een klein zakske chips en een 6-pack (Bud Ice). Ne mens moet zich ook eens verwennen terwijl hij naar "The Family Guy" kijkt, ni waar?
Ok, TV calls!!!

First business day in the ATL

Gisteren was een "busy" day... 's morgens een paar emails checken, papieren nalezen en dan "apartment hunting". Eerst hebben we een paar appartementen van m'n lijst ('k had op voorhand al wa gesurft) bezocht. Wow, een paar beauty's! Daarna kwam m'n toekomstige chef met de vraag waarom er op m'n lijst niets in de buurt van 't kantoor stond? Goeie vraag... no idea eigenlijk. Enfin, daar dus eens naar een "Gables" gaan kijken. Da was als het ware nog beter... één van de twee fitnesszalen is een pak "more upscale" dan de Go Fit in Aartselaar!!! Er zijn ook twee poepchique zwembaden, tennisvelden, etc... 't is wel iets duurder daar het in een "interessantere" omgeving ligt. Dé mall is recht over de deur... letterlijk. Er is ook een "Marta" (soort van trein/tram die o.a. 't vliegveld én downtown aan doet) stop vlakbij. Supermarkten zijn ook vlakbij, dus perfekt voor als er eens bezoek is ;-)
Vervolgens zijn we gaan lunchen in Season's 52. Een restaurant waar elk menu < 400 kcal bevat. Héél veel groenten dus, en kip en vis ipv rood vlees. 't Was lekker én bovendien gezond. In de namiddag was 't terug bittere ernst, met een hele hoop papierwerk en m'n eerste "opdracht" voor Alti Inc.
's Avonds wa gaan fitnessen in een hotel waarmee het hotel waar ik verblijf een "deal" heeft. Viel enorm tegen, maar toch m'n "exercise" gehad. Daarna was 't eten en vrijwel onmiddellijk "bedtime".

Olympische Spelen 1996

't Is dus al een kleine 12 jaar geleden dat ik hier nog eens geweest ben. Yup, "Rafe" is back in the ATL (Atlanta). Damn, 'k was vergeten dat het hier zo groen is. Als je over Atlanta vliegt, zie je niks dan bomen. I like it!
Bon, beginnen bij 't begin. Gisterenochtend rond 10u Belgische tijd (CET) ben ik dus vertrokken. M'n allerliefste had me afgezet zo'n 2 en een half uur eerder. Enfin, bij de security control had ik het al vlaggen... m'n doorschijnend plastic tasje met daarin m'n toegestane "liquids" was ik vergeten apart te presenteren en dat is dus samen met m'n handbagage door de scanner gegaan. 'k Dacht toen bij mezelf "damn, da belooft voor sebiet", maar... tot m'n grote verbazing was er géén extra check voor de USA?! Da's nieuw! Enfin, zo kon ik me nog een flesje water aanschaffen voor onderweg. Daar de vlucht niet "vol" was, had ik zowaar 2 zetel(tjes) voor mij alleen. Nice!!! Die vlucht verliep trouwens héél goed, tot op het einde. Net nadat de landing was aangevat, kwamen we in ene turbulentiestroom. M'n evenwichtsorgaantje én maag kunnen daar ni tegen, gevolg: Rafke plots zo ziek als een krab en extreem aan 't zweten.
Soit, eens geland in Atlanta, zat m'n volgend zweetmoment er aan te komen... Immigration. Awel, 'k moet zeggen, 't is nog nooit zo vlot verlopen. Paspoort met visum getoond, evenals m'n I-797B (Notice of Action), rap m'n "fingerprints" (van beide wijsvingers... eerst de linkse, dan de rechtse) en klaar was kees! Op naar de bagage claim dus. En daarna naar de "luggage recheck". WTF? 'k Kon ff ni goe volgen, maar effektief... 'k moest m'n bagage opnieuw inchecken en nogmaals door een security control (gelijkaardig als bij een vertrek). Bon, terug de laptoptas ontgrendelen, alle mogelijke "alarm-triggering devices" en geld bij elkaar steken, mijn plastic zakje met toegestane "liquids" uit de handbagage halen, ... Piece of Cake dacht ik. NOOOOTTTT!!! Alweer stopte de band toen mijn handbagage onder de scanner was. Wat nu weer, dacht ik? M'n fleske Chaudfontaine... 'k had in 't vliegtuig nl. genoeg te drinken gekregen van de stewards en stewardessen, dat ik m'n flesje nog halfvol terug in m'n handbagage had gestoken. Zonder pardoes verdween het in de vuilbak?! Bon, ni tegenpruttelen en naar de volgende bagage claim. Da's ni zo simpel in Atlanta. Ge moet dus een treintje pakken tot aan de laatste halte ('t gaat van platform E -> A, dan heb je T en vervolgens "luggage"). Anders kan je ook anderhalve mijl stappen... maar, na zo'n lange vlucht en badend in 't zweet, heb je daar echt geen zin in. Trust me. Enfin, eens ik m'n bagage had gevonden, stond ik voor een volgend raadsel. Er stond nergens duidelijk aangeduid waar de rental cars zich bevonden?! En alle medewerkers die ik tegenkwam waren druk bezig met hun gsm. Enfin, uiteindelijk iemand van de kuisploeg bij de kraag gevat en aan hem de weg gevraagd. De man bleek geen Engels te spreken. Good busy! Enfin, hij heeft me wel vriendelijk de weg gewezen. Volgende verrassing... je moet dus een bus pakken naar de car rental place. Elke verhuurder heeft z'n eigen bussen. Dus ik richting gele bus (die van Hertz). Bij Hertz aangekomen, bleek de vriendelijkheid die geboden wordt aan Gold Members toch niet echt aanwezig. Enfin, na wat gezever uiteindelijk toch m'n auto gevonden. Ne Ford Fusion. Chique bakske, héél ruime koffer (groter dan die van nen BMW 3 touring - m'n beide koffers én handbagage gingen er vlotjes in zonder dat de achterbank plat moest, wat niet het geval was bij m'n beemer) en goed voorzien van opties ('t is de SEL V6 uitvoering). 'k Had ook een "Hertz Neverlost" gevraagd (da's een soort van GPS, maar véééél zwakker dan die van m'n beemer), maar desondanks ben ik toch ff verloren gereden. 't Nadeel van dat Hertz systeem is dat het een héél klein schermke is en bovendien nogal "laag" geplaatst. 't Is dus tamelijk gevaarlijk om zowel de gps als de weg in 't oog te houden. Anyways, uiteindelijk toch in 't hotel terechtgekomen en na het geruststellen van m'n vriendin, een doucheke genomen, boodschappen gaan doen in de Publix om de hoek, een beetje uitgepakt en dan m'n bed ingekropen. 't Was toen 19 uur hier (SET), dus ongeveer 1 uur 's nachts in den Belgique. 'k Ben vanochtend iets na 7 uur opgestaan... dus pakweg een goeie 11 uur geslapen (ben niet direkt in slaap gevallen en 's nachts ff opgestaan voor een kleine pitstop én om den airco uit te zetten).
Morgen volgt er meer...