té weinig tijd...

Yup, 'k begin ook terug aan de ziekte van de 21e eeuw te lijden. Véél te weinig tijd. Van 't weekend echter zijn we naar de popkonigin gaan kijken. Awel, wat sommige mensen ook beweren, ik vond het nen bangelijke show. En ja, 'k was ook serieus "pissed off" dat ik zolang moest wachten (vooral omdat m'n bottinnen precies gekrompen zijn en ik zodus nog meer pijn in m'n benen had), maar... 't was écht wel de moeite. So what dat ze niet héél de tijd zong? Dat was op voorhand te verwachten. En de ode aan de popkoning was mooi, to the point en zeker niet té lang. De nieuwe versies van de oude nummers was voor mij een aangename verrassing. Maar één ding heb ik precies nog altijd niet door... een volledig nummer van de Eurithmics? Als iemand 'm wel snapt, let me know!
Gisterenavond de tijd genomen om met "the ladies" te gaan shoppen én daarna te gaan eten (op vraag van de jongste van de twee) ;-) 'k Heb het gezond gehouden en puree genomen ipv de veel verleidelijkere frieten. Maar, mijn menu kwam met een chocomousseke... en dat kon ik onmogelijk laten staan (hoewel 't achteraf gezien ni écht fameus lekker was). Van 't weekend gaan we "experimenteren" in de keuken... 'k ben benieuwd :-)

breakfast with the president...

Vanochtend opgestaan met een beetje pijn in de beentjes. Gisteren nog eens een fitnesssessieke van een uur gehad. Eén van de VP's van de klant was er ook trouwens. Anyways, na een deugddoend doucheke, een aankleedbeurt (uiteraard) en het openen van m'n raam, ben ik richting (ontbijt)restaurant getrokken. 't Zat er stampvol in tegenstelling tot eergisteren. Enfin, nadat ik m'n twee toastjes uit de toaster had gehaald, ging ik op zoek naar een plaatske. 'k Zag plots een tafeltje voor 2 personen dat vrij was. Snel er naar toe en wie bleek er naast mij te zitten??? Yup, "the president"!!! Niet die van de VS, maar wel die van de klant waar ik voor werk. We hebben een interessant gesprekske gehad... en français, wat niet evident is als ik net wakker ben.

first "parking ticket" in the US

Hoewel ik 's avonds nog speciaal aan de "valet dude" gevraagd heb waar ik kon parkeren (want in 't weekend was 't immers gratis) en die antwoordde "next to the hotel, you'll have to pay as of 8am", was ik stomverbaasd toen ik rond kwart voor 8 (nog half in m'n pyama en met "ontploft" haar) de koude trotseerde om geld in de automaat te steken, een boete achter m'n ruitewisser zag steken. Vijfentwintig ballen!!!
Soit, na 't inpakken zijn we een public parking gaan zoeken en hebben er ééntje gevonden op New York Avenue (vlakbij het witte huisje). Op 't gelijksvloers van het gebouw was een breakfast restaurantje alwaar we zoals "locals" ontbeten hebben.

Daarna zijn we op weg naar het "international spy museum" het huis waar Abraham Lincoln is gestorven (hij werd beschoten in het Ford's Theatre aan de overkant van de straat). Na het spionagemuseum (wat toch redelijk interessant was... 't één en ander te weten gekomen over spionage in en rond Berlijn) zijn we naar het National Museum of the American Indian geweest. 'k Was eerlijk gezegd té moe om er van te genieten. Het gebouw zelf was een "beautyke". Dan, nog altijd zonder eten, zijn we richting thé Capitol gestapt. Brute pech, want ze waren net begonnen aan de "preparation for the presidential inauguration" (alles afgesloten en tamelijk veel security en politiemannen). Maw, we konden de trappen niet betreden, laat staan naar binnen gaan. We zijn dan iets verder naar de Supreme Court building gegaan.
Vervolgens hebben we de metro genomen richting parkeergarage en zijn we gaan lunchen (allé, predineren eigenlijk want 't was al 16u) op een extreem zonnig terrasje bij Starbucks.
Toen was 't tijd om een einde te maken aan ons citytripke en zijn we richting "Dulles Towncenter" gereden.